MTS ONLINE RADIO ထုတ္လႊင့္မွဴ အစီစဥ္အား
ေခတၱရပ္နားထားပါသည္။သို ့ေသာ္လည္း အၿခားေသာအစီစဥ္မ်ားပံုမွန္အတုိင္း UP TO DATE ၿဖစ္ေအာင္ၾကိဳ းစားေပးလွ်က္ရွိပါသည္။


*အေ၀းေရာက္ၿမန္မာနုိ္င္ငံသားမ်ား
အတြက္ ၿပည္တြင္းၿပည္ပ သတင္းမ်ား ၊က်န္းမာေရး ႏွင့္ ဗဟုသုတရဖြယ္ရာ ေဆာင္းပါး၊ ပညာေပး ၊ ကဗ်ာမ်ား ကို www.myittarshin.com တြင္ ဖတ္ရွဴ နုိင္ပါသည္။*


"MTS Online Radio"

ေမတၱာရွင္ပရဟိတႏွင့္၂၄နာရီအြန္လုိင္းေရဒီယို ဆုိက္ဒ္တြင္ အလွဴအတန္းတုိင္းအတြက္ အမ်ားထံမွအလွဴေငြ "လံုး၀" ေကာက္ခံၿခင္းမရွိပါ။လစဥ္ေၾကးႏွစ္စဥ္ေၾကးမ်ားလည္းမေကာက္ခံပါ။အၿခားေသာပရဟိအဖဲြ ့အစညး္ႏွင့္(သို့မဟုတ္)နာမည္တူပရဟိအသင္း/အဖြဲ ့စည္းမ်ားနွင့္လည္းမသက္ဆုိင္ပါ။အေသးစိတ္သိရွိလုိလွ်င္ မူလစာမ်က္ႏွာေအာက္ဆံုးတြင္ Slide Show ကိုေသခ်ာဖတ္ရွဳၿခင္းၿဖင့္ နားလည္သေဘာေပါက္နုိင္ပါလိမ့္မည္။အရွင္းဆံုးႏွင့္လူတုိင္းလြယ္ကူစြာသေဘာေပါက္ေစရန္ေရးသားေဖာ္ၿပထားပါသည္။မွတ္ခ်က္...ယေန့ေခတ္တြင္ပရဟိတ နာမည္ဟုေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး စီးပြားရွာေနၾကေသာဆုိက္ဒ္ေပါင္းမ်ားစြာရွိေနၾကသၿဖင့္ မိိတ္ေဆြမ်ား မွန္ကန္ေသာအလွဴမ်ဳိးကိုသာ မွန္ကန္စြာေရြးခ်ယ္လွဴဒါန္းႏုိင္ၾကေစရန္ သတိေပးႏွဳိးေဆာ္လုိက္ရပါသည္။


ေမတၱာရွင္ပရဟိတႏွင့္အြန္လုိင္းေရဒီယိုဆုိက္ဒ္တြင္ အခေၾကးေငြႏွင့္ပတ္သတ္သည့္ မည္သည့္ေၾကာ္ၿငာမွလက္မခံပါ။ေၾကာ္ၿငာလက္ခံမွဳၿဖင့္စီးပြားရွာေသာ ဆုိက္ဒ္မဟုတ္ပါသၿဖင့္ သက္ဆုိင္ရာဆုိက္ဒ္မ်ားသို ့သာဆက္သြယ္ၾကပါ။ဤဆုိက္ဒ္တြင္ ေငြေၾကးႏွင့္ပတ္သက္မည္သည့္ကိစၥမွလက္မခံပါ။ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

MTS Online Radio နားဆင္ရန္ Radio Sever Link အသစ္မွာ http://173.255.137.7/MTS ၿဖစ္ပါသည္။(ယခင္ Old Sever Link ၿဖစ္တဲ့ http://209.212.144.155/MTS အားအသံုးမၿပဳေတာ့ပါ)။ေရဒီယိုနားဆင္ရန္ www.myittarshin.com and http://173.255.137.7/MTS တု့ိတြင္အဆင္ေၿပမည့္လင့္ခ္ တခုခုၿဖင့္နားဆင္ႏုိင္ပါသည္။

Video Downloader Software

Web sites & youtube မွ Video မ်ားကို Download ယူရန္အခက္ေတြ ့ေနသူမ်ားအတြက္
>>>>>Download Here <<<<<

Saturday, May 25, 2013

ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ ရဲတုိက္၏ ဗုဒၶဘာသာ ကူးေျပာင္းရျခင္း အင္တာဗ်ဳး.........။


"ဗုဒၶဘာသာၿမန္မာမိန္းခေလးမ်ား မမွားသင့္တာေလးေတြ မမွားရေအာင္ (ျဖစ္ရပ္မွန္)"


Photo: "ဗုဒၶဘာသာၿမန္မာမိန္းခေလးမ်ား မမွားသင့္တာေလးေတြ မမွားရေအာင္ (ျဖစ္ရပ္မွန္)"
******************************************************


ဒီအၿဖစ္အပ်က္ေလးက အညာၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာ တကယ္ၿဖစ္ပ်က္ ခဲ့တဲ့ ၿဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ပုဒ္ၿဖစ္ပါတယ္။ တိတိက်က်ေၿပာရရင္ မုံရြာၿမိဳ႕နယ္၊ အလုံၿမိဳ႕ေလးမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီၿမိဳ႕ေလးဟာ ဘုိးေတာ္ဘုရား အိမ္နိမ့္စံဘ၀က ပဒုံဟူေသာအမည္နဲ႔ ၿမိဳ႔တည္ၿပီးစုိးစံခဲ့တာေၾကာင့္ သမုိင္းေၾကာင္းအရာလည္း ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။
အလုံၿမိဳ႕ေလးဟာခ်င္းတြင္းၿမစ္ကမ္းနဖူးမွာတည္ရွိေနတာေၾကာင့္လည္းသာယာစုိေျပလွပါသည္။ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕ သား ေတြဟာ ခ်င္းတြင္းေရေသာက္သူမ်ားၿဖစ္ၾကတဲ့အတြက္ အသားအေရစုိေျပလွပါတယ္။အဲဒါေၾကာင့္ ခ်င္းတြင္း ၿမစ္ေရဟာ အလုံၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြရဲ႕နွလုံးသားမ်ားျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။

မစုစုလတ္ဟာ ဦးလွၿမတ္+ေဒၚစန္းရီဆုိတဲ့မိဘနွစ္ပါး၊ ညီအစ္ကုိေမာင္နွမမ်ားႏွင့္အတူ အလံုၿမိဳ႕၊ ေရြတံ
ခါးရပ္မွာေနထုိင္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔မိသားစုဟာ မ်ိဳးရုိးအစဥ္အဆက္ကတည္းက ေအးေအး ေဆးေဆး
ေနတတ္ၾကသူမ်ားၿဖစ္ၾကပါတယ္။ ဖခင္ဦးလွျမတ္ကေတာ့ အေရာင္းအ၀ယ္နဲ႔သာ အခ်ိန္ကုန္ေနတတ္ၿပီး မိခင္ေဒၚစန္းရီမွာေတာ့ အထက ( ၁ ) အလုံမွ ေက်ာင္းဆရာမတစ္ဦး ၿဖစ္ပါတယ္။ ဆရာမၿဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ခေလးငယ္မ်ား ေက်ာင္းပညာေရးျဖင့္သာ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ရပါတယ္။

"တပည့္မရွား တစ္ၿပားမရွိ ပီတိကုိစား အားရွိပါ၏" ဆုိတဲ့သူလည္းၿဖစ္ပါတယ္။အဲဒါေၾကာင့္ မိမိရဲ့သားသမီးမ်ားကုိ " အမ်ိဳးကုိဘယ္လုိခ်စ္ရမယ္၊ ဘာသာတရားကုိဘယ္လုိေလးစားတန္ဖုိးထားရမယ္"စတာေတြကုိ
ဆုံးမသြန္သင္ဖုိ႔ပ်က္ကြက္ခဲ့ပါတယ္။ အခုဆုိရင္သမီးၿဖစ္သူ မစုစုလတ္ေတာင္
အရြယ္ေရာက္လုိ႔ လွေသြးၾကြလုိ႔ ေနပါၿပီ။အသားကလည္းၿဖဴရုပ္ဆင္းအဂၤါကလည္းေခ်ာေမြ႕၊ ခႏၶာကုိယ္အခ်ဳိးအစားကလည္းေၿပၿပစ္ေတာ့ျမင္သူတကာေငးေမာရေလာက္ေအာင္ လွပလြန္းပါတယ္။ အလွေပၚအယဥ္ဆင့္ဆုိသလုိသူ႔ရဲ႕ရုိးသားမႈဂုဏ္ကလည္း ပုိၿပီးေတာ့လွပတင့္တယ္မႈကုိအေရာင္ေတာက္ေစပါ တယ္။
အရြယ္လည္းေရာက္လာတဲ့မစုစုလတ္ဟာ မိဘေတြရဲ႕၀င္ေငြကုိတစ္ဘက္မွကူညီၿပီးရွာေဖြေပးခ်င္တဲ့ အတြက္ စက္ခ်ဳပ္ပညာကုိသင္ယူခဲ့ပါတယ္။ဒီပညာနဲ႔ပဲမိဘ၀င္ေငြကုိတစ္ဘက္တစ္လမ္းကရွာေဖြၿပီမိဘေက်းဇူးဆပ္ခဲ့ပါတယ္။ အလုပ္အကုိင္ေလးကလည္းရွိ၊ ရုပ္ရည္ကလည္းေခ်ာ၊ သေဘာမေနာကလည္းၿဖဴဆုိေတာ့
သူကုိလွမ္းၿခဴဖုိ႔ၾကိဳးစားေနၾကတဲ့ ကုိကုိလူပ်ိဳကာလသားေတြကလည္း ၀ုိင္း၀ုိင္းလည္ေအာင္ရွိခဲ့ပါတယ္။အဲဒီထဲမွာ ရာဇင္ဆုိတဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္လည္း အပါအ၀င္ၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ရာဇင္ဟာစုစုလတ္
အပ္ခ်ဳပ္ဆုိင္ကုိသြားတုိင္း လမ္းမွေစာင့္ၿပီး ပုိးပန္းေလ့ရွိခဲ့ပါတယ္။

ရုိးသားၿဖဴစင္ေၿဖာင့္မတ္တဲ့ စုစုလတ္ ကုိ အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ၿဖင့္ခ်ိဳၿမရႊင္ၿပတဲ့ရည္းစားစကားမ်ား ေၿပာၿပီး စုစုလတ္ရဲ့အခ်စ္ကုိရယူနုိင္ခဲ့ပါတယ္။အခ်စ္မ်က္ကန္းသည္မေလး စုစုလတ္ဟာရာဇင္ရဲ႔အခ်စ္ကုိ
လက္ခံရယူၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ရာဇင္ဟာမစုစုလတ္အေပၚအလုိလုိက္အၾကိဳက္ေဆာင္ကာအစြမ္းကုန္ယုယၾကင္နာ မႈမ်ား ေပးစြမ္းခဲ့ပါတယ္။ေနာက္ၿပီးမစုစုလတ္ၾကိဳက္တတ္တဲ့အမွတ္တရပစၥည္းေလးမ်ားကုိ၀ယ္ေပးေလ့ရွိခဲ့ၿပီး အၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳမ်က္ႏွာထားေလးနဲ႔အၾကြားပုိျပခဲ့ပါတယ္။ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ကုိဘယ္လုိေၿပာရမယ္
ဘယ္လုိခ်ဥ္းကပ္ရမယ္၊ ဘယ္လုိၿမဴဆြယ္ရမယ္ဆုိတာကုိလည္းကြ်မ္းက်င္ပုိင္နုိင္ၿပီး မိန္းမက်မ္းေက်ထားပုံ လည္းရပါတယ္။

ရာဇင္နဲ႔မစုစုလတ္ဟာ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္သိပ္ခ်စ္ၾကေပမယ့္ မတူညီတဲ့ျခားနားခ်က္ေတြ ရွိခဲ့ၾကပါတယ္ အဲဒါကေတာ့ လူမ်ိဳးလည္းမတူ၊ ဘာသာကလည္းျခားနားလုိ႔ေနပါတယ္။မစုစုလတ္ဟာ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ဳိးစစ္စစ္ျဖစ္တဲ့မိဘနွစ္ပါးကေပါက္ဖြားလာတဲ့ ၿမန္မာအမ်ီဳးသမီး
ေလးပဲျဖစ္ပါတယ္။ရာဇင္ကေတာ့ ၿမန္မာလူမ်ဳိးလည္းမဟုတ္သလုိ ဗုဒၶဘာသာကုိကုိးကြယ္ဆည္းကပ္
သူလည္း မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလုိမတူညီတဲ့ ျခားနားမႈေလးေတြေၾကာင့္မစုစုလတ္မိဘမ်ားကလည္း
ရာဇင္နဲ႔သေဘာမတူခဲ့သလုိ မစုစုလတ္ကုိယ္တုိင္ကလည္း ရာဇင္နဲ႔လက္ထပ္ဖုိ႔ ျငင္းဆန္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ရာဇင္က မစုစု လတ္ကုိ "လူမ်ဳိးမတူ ဘာသာမတူတာနဲ႔ကုိယ္တုိ႔နွစ္ေယာက္ ေဝးရမယ္ဆုိတာ လုံး၀မျဖစ္ေစရဘူး။ငါလည္းငါႀကိဳက္နွစ္သက္တဲ့ဘာသာကုိ ကုိးကြယ္မယ္။ မင္းကုိလည္းမင္းႀကိဳက္နွစ္သက္တဲ့ ဘာသာကုိ လြပ္လြပ္လပ္လပ္ကုိးကြယ္ယုံၾကည္ခြင့္ေပးမယ္"ဆုိၿပီး အာမခံခ်က္ရဲရဲတင္းတင္းေပးလုိက္ပါတယ္။
အရုိးခံမစုစုလတ္ခမ်ာ စိတ္ထဲမွာ ရာဇင္ဟာအျခားအျခားေသာလူမ်ဳိးျခား၊ဘာသာျခားေတြနဲ႔မတူ လိမၼာယဥ္ေက်းမႈရွိတယ္။လူမႈေရးရွိတယ္၊သူ႔အေပၚကုိ နားလည္မႈေပးတယ္၊ဘာသာေရး လြတ္လပ္ခြင့္ကုိလည္းေပးတယ္ဆုိၿပီးတစ္ကုိယ္ေတာ္ခ်ီးမြမ္းခမ္းထုတ္ကာ ရာဇင္ကုိ မုိးက်ေရြကုိယ္ နတ္သားတစ္ပါးလုိ ထင္လာခဲ့ပါတယ္။မစုစုလတ္မိဘေတြကလည္း ရာဇင္နဲ႔အဆက္အသြယ္ျဖတ္ဖုိ႔
အမ်ဳိးမ်ဳိးေျဖာင္းဖ်ခဲ့ၾကပါတယ္။ " သမီးရယ္အခုသမီးနဲ႔ခ်စ္ႀကိဳက္ေနတဲ့ေကာင္ေလးနဲ႔ေတာ့ မယူပါနဲ႔၊ သမီးဒီေကာင္ေလးကုိ လက္ထပ္ယူမယ္ဆုိရင္ ေမေမတုိ႔မိဘဘုိးဘြားအစဥ္အဆက္ေတြ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့ မ်ဳိးရုိးဗီဇေတြ ပ်က္စီးကုန္ လိမ့္မယ္၊သမီးၾကားဖူးမွာပါ၊ေျမမ်ိဳလုိ႔လူမ်ိဳးမျပဳတ္ လူမ်ိဳမွလူမ်ိဳးျပဳတ္မယ္ဆုိတာ၊ ဒီစကားဟာ ေရွးလူႀကီးေတြက သက္သက္အဓိပၸါယ္မဲ့ ေျပာခဲ့တာမဟုတ္ဘူး၊ သမီးတုိ႔လုိအခ်စ္မ်က္ကန္းေတြအတြက္ အေရးတႀကီးမွာခဲ့တဲ့စကားျဖစ္တယ္၊သမီးအခုဆုိရင္အဲဒီစကားရဲ႕ စည္းတစ္ဘက္ကုိေရာက္ဖုိ႔တာစူေနၿပီ၊အသိတရားနဲ႔သတိထားပါသမီးရယ္၊ေမေမလည္းငယ္ရာက ႀကီးလာတာမုိ႔ သမီးတုိ႔လူငယ္ေတြရဲ႕အခ်စ္ဟာဘယ္ေလာက္ထိ နက္ရိႈင္းစူးနစ္တယ္ဆုိတာေမေမနားလည္ ပါတယ္။

ေမေမတုိ႔နဲ႔အမ်ဳိးတူဘာသာတူ၊ ျဖစ္ေနမယ္ဆုိရင္လမ္းေဘးမွာ ေျချပတ္လက္ျပတ္ေတာင္းစားေနတဲ့ သူေတာင္းစားနဲ႔ဆုိရင္ေတာင္ ေမေမအခုလုိမ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ငုိယုိၿပီး သမီးကုိေတာင္းပန္ေနမွာ မဟုတ္ဘူး၊လမ္းေဘးကသူေတာင္းစားနဲ႔ယူလို႔ ငါ့သမီးကေမြးတဲ့ေမေမ့ေျမးေလးေတြ ဟာ ျမန္မာလူမ်ိဳးစစ္စစ္ျဖစ္ရေသးတယ္၊အခုသမီးခ်စ္ႀကိဳက္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးနဲ႔ သာယူမယ္ဆုိရင္ ငါ့သမီးက ေမြးတဲငါ့ေျမးေလးေတြဟာ လူမ်ိဳးျခားကျပားေလးေတြျဖစ္ေနေခ်ရဲ႕။ဒါေၾကာင့္မုိ႔
ေမေမ့ကုိသနား ၾကင္နာေသာ အားျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔ ဒီေကာင္ေလးကုိေတာ့လုံး၀ လက္မထပ္နဲ႔ေနာ္ "ဆုိၿပီး မိခင္ေဒၚစန္းရီ ခမ်ာ သမီးျဖစ္သူကုိငုိယုိၿပီးေတာင္းပန္ရွာပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ မစုစုလတ္ကေတာ့ ခပ္မုိက္မုိက္ပဲ အခ်စ္သူရဲေကာင္းႀကီးလုပ္ၿပီးရာဇင္နဲ႔နွစ္ဦးသေဘာတူ လက္ထပ္ယူလုိက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက မစုစုလတ္ဟာကမ္းမၿမင္လမ္းမၿမင္ နွစ္ဦးသားခ်စ္ရည္လူးကာ
ေပ်ာ္ရြင္လုိက္သည့္ျဖစ္ျခင္း၊ေလာကမွာသူ႔ေလာက္ကံေကာင္းသူ မရွိဟုပင္ ထင္ခဲ့မိပါတယ္။ သူတုိ႔လက္ထပ္ၿပီးလုိ႔နွစ္လေလာက္ၾကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့မင္းသားေခါင္းစြပ္ထားတဲ့ဘီလူးမ်က္ႏွာဟာတစ္ေန႔တျခားထင္ထင္ရွားရွားေပၚလြင္လာပါေတာ့တယ္။ ရာဇင္ဟာသူတုိ႔ဘာသာရဲ႕ထံုးစံအတုိင္း
မစုစုလတ္ကုိ သူတုိ႔ဘာသာထဲ၀င္ရမယ္လုိ႔ အက်ပ္ကုိင္လာပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ရာဇင္ကတကယ္လုိ႔
မစုစုလတ္အေနနဲ႔ သူတုိ႔ဘာသာထဲကုိမ၀င္ပဲ ဗုဒၶဘာသာကုိဆက္လက္ကုိးကြယ္ယုံၾကည္ေနဦးမယ္ ဆုိရင္ သူတုိ႔ဘာသာရဲ႕ထုံးစံအရတရား၀င္ ဇနီးမယားၿဖစ္မလာ ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ေမြးလာတဲ့သားသမီးေတြမွာလည္း တရား၀င္သားသမီးမဟုတ္ေတာ့ဘဲ တိတ္တိတ္ပုန္း ရထားတဲ့သားသမီးမ်ား ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ အေမြဆက္ခံခြင့္မရရွိနုိင္ေၾကာင္း၊မစုစုလတ္ကုိယ္တုိင္မွာလည္း၊တရား၀င္ဇနီးမယား မၿဖစ္ေသးတဲ့
အတြက္ လင္မယားခ်င္းကြဲကြာတဲ့အခါ ဘာပစၥည္းမွမရႏုိင္ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ မစုစုလတ္ကုိယ္တုိင္ တရား၀င္ ဇနီးျဖစ္ေအာင္ သူတုိ႔ဘာသာထဲ၀င္ၿပီး သူတုိ႔ဘာသာနဲ႔အညီလက္ထပ္ရမညီျဖစ္ေၾကာင္းအက်ပ္ ကုိင္လာပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး ရာဇင္ရဲ႕မိဘ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမေတြကလည္းသူတုိ႔အိမ္မွာတစ္ျခားဘာသာကုိ ကုိးကြယ္ ယုံၾကည္တဲ့ မစုစုလတ္ရွိေနလုိ႔လာဘ္မရွိတာ စီးပြားေရးက်တာဆုိၿပီး မစုစုလတ္အေပၚအျပစ္ပုံခ်ကာ
မၾကည္ျဖဴႏုိင္ေတာ့ဘဲ ၿငိဳျငင္လာၾကပါတယ္။ အခုေတာ့ လူမ်ိဳးျခားဘာသာျခားရဲ႕စကားကုိယုံၾကည္ၿပီး လက္ထပ္ယူခဲ့တဲ့မစုစုလတ္ရဲ႕ မုိးေကာင္းကင္ေရြအိမ္မက္ႀကီးဟာ တစ္ျဖည္းျဖည္းအေရာင္ေတြလြင့္ပါးၿပီး ပ်က္ျပယ္ခဲ့ရပါၿပီ။ေပ်ာ္ရြင္ ရယ္ေမာျခင္းေတြဟာလည္း တျဖည္းျဖည္းအရည္ေပ်ာ္ကာ ငုိေၾကြးျခင္းရဲ႕ လမ္းစျဖစ္ခဲ့ရပါၿပီ။သူရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းထက္က ခ်ိဳခ်ိဳျမျမစကားလုံးေတြဟာ ခုေတာ့ခါးတမာေတာလုိ ျဖစ္ခဲ့ရပါၿပီ။ သူတုိ႔ရဲ႕ ၾကင္စဦးဇနီးေမာင္ႏွံတုန္းက အၾကင္နာပုံရိပ္ေတြဟာလည္း တံလ်ပ္ပမာ အေ၀းဆီသုိ႔သာ တရိပ္ရိပ္ လြင့္ေမ်ာေပ်ာက္ကြယ္သြား ရၿပီတကား။

အခုေတာ့မစုစုလတ္ခမ်ာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တခုခုေတာ့ခ်ရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။တုိင္းျပည္နဲ႔မိဘဘုိးဘြား
ေတြရဲ့ မ်ိဳးရုိးဇာတိကုိငဲ့မည္ေလာ၊ မိမိရဲ႕တစ္ဘ၀စာ တစ္နပ္စာေရွ႕ေရးကုိငဲ့မည္ေလာ၊ ပဒုိင္းသီးကဲ့သုိ႔ စားလည္းရူး ဆုတ္လည္းစူးျဖစ္ရေတာ့မည့္အေျခအေနသို႔ ဆုိက္ေရာက္ေနပါေတာ့တယ္။ မိမိရဲအမုိက္ဇာတ္ကုိ မိမိကုိယ္တုိင္ပဲ ၿပီးဆုံးေအာင္ က ရပါေတာ့မယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္ျပန္လုိ႔လည္းဘယ္မိဘညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမ ကမွ လက္ခံမည္မဟုတ္၊ မိဘညီအကုိေမာင္ႏွမေတြက ဒီလူမ်ိဳးျခားဘာသာျခားကုိ လက္ထပ္မယူဖုိ႔အတန္တန္ တားတဲ့ၾကားက မိမိကုိယ္တုိင္က ပုိးဖလံမ်ိဳး မီးကုိတုိးသကဲ့သုိ႔အခ်စ္သူရဲ ေကာင္းႀကီးလုပ္ၿပီး " ငရဲ " တြင္းထဲသုိ႔ ခုန္ဆင္းခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။
အခုေတာ့ မစုစုလတ္ရဲ႕ဘ၀ကေတာ့ "ေပါက္တဲ့နဖူးမထူးဘူး" ဆုိတဲ့စကားလုိဘယ္အရာမ်ိဳးကုိမွ မထူး
ေတာ့ဘဲ ကံၾကမၼာကုိသာယိုးမယ္ဖြဲ႕ၿပီး လူမ်ဳိးျခားဘာသာဇာတ္ထဲကုိ ေျခစုံပစ္၀င္လုိက္ရပါေတာ့တယ္။ လူမ်ဳိးျခား၊ ဘာသာျခားဇာတ္ထဲ၀င္ရတယ္ဆုိတာပါးစပ္ကအေျပာနဲ႔၀င္ပါ့မယ္ဆုိၿပီး လုပ္လုိ႔မရဘူး။ သူတုိ႔ယုံၾကည္မႈရွိေအာင္ သူတုိ႔ခုိင္းသမွ် အကုန္လုပ္ျပရတယ္။ မစုစုလတ္ငယ္ငယ္ေလးထဲက ဦးထိပ္မွာ
ပန္ဆင္ၿပီး ရွိခုိးဦးခ်ခဲ့တဲ့ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ဟာ အခုေတာ့မစုစုလတ္ရဲ႕ေျခဖ၀ါးေအာက္ ေရာက္ခဲ့ရပါၿပီ။ မိဘဘုိးဘြားစဥ္ဆက္က အေရွ႕အရပ္ကုိ ေခါင္းျပဳအိပ္ခဲ့ရတဲ့မစုစုလတ္ဟာ အခုေတာ့ေျခအစုံပစ္ကန္ၿပီး အိပ္ခဲ့ရပါၿပီ။ အိမ္ဦးခန္းမွာကုိးကြယ္ယုံၾကည္ခဲ့တဲ့ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ဟာလည္း သာမန္သစ္သားတုံး အမွတ္ျဖစ္ခဲ့ရပါၿပီ။တန္ခုိးႀကီးေစတီပုထုိးမ်ားဟာလည္းမစုစုလတ္ဘ၀အတြက္ေတာ့အုတ္ပုံအျဖစ္
ေရာက္ခဲ့ရပါၿပီ။သုိ႔ေပမယ့္ မစုစုလတ္အေနနဲ႔ ဘာမွအားအငယ္ခဲ့ပါ။ ဘာကုိမွ လည္းေတြးၿပီးမပူပန္ခဲ့ပါ။
ေမာင္သာ ေမ့ဘ၀၊ ေမာင္သာေမ့ရဲ႕ကမၻာျဖစ္လုိ႔ ေနခဲ့မိပါတယ္။ ေလာကမွာအျမတ္ႏုိးဆုံးအရာေတြလို႔ ထင္မွတ္ ထားခဲ့တဲ့ မိဘမ်ိဳးရုိးစဥ္ဆက္နွင့္ဘာသာတရားေတြကုိ ခ်ိန္ခြင္တစ္ဖက္မွာတင္ၿပီးေတာ့ ရာဇင္ဆုိတဲ့ ေမာင့္ကုိ ခ်ိန္ခြင္တစ္ဖက္မွာတင္ၿပီး ခ်ိန္တြယ္ခြင့္ရမယ္ဆုိရင္ေတာင္၊ေမာင့္ဖက္မွာပဲ အေလးေပးခဲ့တဲ့ အခ်စ္မ်က္ကန္း သည္မေလး မစုစုလတ္မဟုတ္ပါလား။

၂၀၀၀ ျပည့္နွစ္မတ္လသုိ႔ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ။ဒီအခ်ိန္မွာမစုစုလတ္တစ္ေယာက္က်မၼာေရးမၾကာခဏေဖာက္ျပန္ လုိ႔ေနပါတယ္။ညတုိင္းအိပ္တဲ့အခါေတြမွာလည္းအိမ္မက္ဆုိးမ်ားျမင္မက္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ဒုကၡေရာက္တဲ့အခါ ထြက္ေပါက္အၿဖစ္ လင္ေယာက်္ားမသိေအာင္ ေဗဒင္ဆရာကုိ အားကိုးတႀကီးနဲ႔ သြားေမးပါတယ္။ ေဗဒင္ဆရာက ဘုရားမွာအုန္းညြန္႔၊ဒါန္းညြန္႔မ်ားလွဴၿပီး ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားလုပ္ဖုိ႔ ယၾတာေပးလုိက္ပါတယ္။ မစုစုလတ္အေနနဲ႔ ေရာဂါေ၀ဒနာ သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းေစဖုိ႔ေဗဒင္ဆရာေပးလုိက္တဲ့ ယၾတာကုိေခ်ခ်င္ ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ဘာသာၿခားဇာတ္ထဲ၀င္ထားတဲ့ သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဘုရားေက်ာင္းကန္မွာ သြားၿပီးအုန္းညြန္႔၊ ဒါန္းညြန္႔လွဴဖုိ႔ အခက္ေတြ႔ရ ပါေတာ့တယ္။ဒါေပမယ့္ ဥပါဒါန္ေၾကာင့္ဥပါဒ္ေရာက္မၿဖစ္ရေအာင္(၆. ၃. ၂၀၀၀)ေန႔မွာဘုရားေက်ာင္းကန္ကုိ သြားမေနေတာ့ဘဲ မိမိအိမ္မွာတင္လစ္ပုိ ပုလင္းထဲကုိအုန္းညြန္႔၊ ဒါန္းညြန္႔မ်ားထုိးကာ အပ္ခ်ဳပ္စက္ ခုံေပၚမွာပဲတင္လွဴလုိက္ပါတယ္။

ဒီစက္ခ်ဳပ္ခုံေပၚမွာ ပန္းတင္လွဴတာကုိျမင္သြားတဲ့ ေယာက္မျဖစ္သူ နုိရဘီက စုစုလတ္ ဘုရားမွာပန္းတင္ လွဴေၾကာင္းအကုိျဖစ္သူရာဇင္နွင့္ သူ့အိမ္သားေတြကုိ တုိင္ၾကားပါတယ္။ရာဇင္နဲ႔ေယာကၡမျဖစ္သူမ်ားဟာ စုစုလတ္သူတုိ႔အိမ္မွာပန္းတင္လွဴေၾကာင္းလည္းသိေရာ ယမ္းပုံမီးက် ေဒါသေပါက္ကြဲကာ မစုစုလတ္ကုိေခၚၿပီးပါးေတြနားေတြရုိက္ပစ္လုိက္ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ရာဇင္က "နင့္ဘုရားရွိခုိးမယ့္အစား င့ါဟာႀကီးရွိခုိး” ဆုိၿပီးပုဆုိးလွန္ၿပကာ ရွိခုိးခုိင္းပါတယ္။မစုစုလတ္ကုိရုိက္ႏွက္တဲ့ေနရာမွာ ရာဇင္တင္မကပဲ ရာဇင့္အေမနင့္ေမာင္နွမေလးေယာက္တုိ႔က၀ုိင္းၿပီးရုိက္ႏွက္ၾကပါတယ္။

လူေလးေယာက္က၀ုိင္းၿပီးရုိက္ႏွက္ၾကတဲ့အတြက္ မစုစုလတ္ခမ်ာ အလြန္ နာက်င္လြန္းလွတာ မုိ႔ ေအာ္ဟစ္ငုိေၾကြးၿပီးတ္၀န္းက်င္ကုိအကူအညီလွမ္းေတာင္းမိပါတယ္။မစုစုလတ္ကပတ္၀န္းက်င္ ကုိ ေအာ္ဟစ္ အကူအညီေတာင္းရမလားဆုိၿပီးရာဇင္တို႔မိသားစုရဲ႕ ေဒါသဟာ အထြက္အထိပ္သုိ႔ေ ရာက္ရွိသြားပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အိမ္ရွိတံခါးအားလုံးကုိပိတ္ၿပီး စုစုလတ္ပါးစပ္ထဲသို႔ အ၀တ္စုတ္မ်ားကုိ ထည့္ကာ မေသမခ်င္း သတ္ၿဖတ္ပစ္လုိက္ၾကပါတယ္။

မစုစုလတ္ခမ်ာမွာလည္း မိန္ကေလးျဖစ္ေနတာကတစ္ေၾကာင္း ေလးေယာက္အားကုိမယွဥ္ႏုိင္တာက တစ္ေၾကာင္းဆုိေတာ့ သရဲသဘက္စီးေနတဲ့ သူတုိ႔စက္ကြင္းထဲကဘယ္လုိမွရုန္းမထြက္ႏုိင္ဘဲ အိမ္ထဲမွာတင္ပဲပြဲခ်င္းၿပီးေသဆုံးသြားပါတယ္။ ရာဇင္တုိ႔မိသားစုဟာ အလြန္လည္ၾကပါတယ္၊
ယုတ္မာတဲ့ေနရာ မွာလည္း နွစ္ေယာက္မရွိဘူးလုိ႔ေတာင္ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။စုစုလတ္အေလာင္းကုိ မေတာ္တဆေသဆံုးမႈ ေသခင္းပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ သဲလြန္စေဖ်ာက္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။

တစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာရွိတဲ့ သူတုိ႔အမ်ဳိးတူ၊ဘာသာတူေတြအားလုံးကလည္း ေငြအားလူအားနဲ႔ ၀ုိင္း၀န္းၿပီး လက္စလက္နေဖ်ာက္ေပးၾကပါတယ္။စုစုလတ္အေလာင္းကုိေျမမျမဳတ္ပဲမီးသၿဂဳိဟ္ဖို႔ စီမံၾကပါတယ္။ မိခင္ျဖစ္သူေဒၚစန္းရီမွာ သူသမီးဟာေသြးရုိးသားရိုးနဲ႔ ေသတာမဟုတ္မွန္းေတာ့သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုအခ်ိန္မွာ အမႈဖြင့္အေရးယူမယ္ ဆုိရင္လည္း လူမ်ိဳးျခား၊ ဘာသာျခားေတြက ေငြအားလူအားနဲ႔ ဖုံးဖိထားတဲ့အတြက္ အမႈမွန္ေပၚေပါက္ ဖုိ႔မလြယ္ဘူးဆုိတာ ႀကိဳသိထားပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ေဒၚစန္းရီက သမီးျဖစ္သူရဲ႕အေလာင္းကုိ ေျမျမဳတ္ျခင္း၊ မီးသၿဂိဳဟ္ျခင္းမျပဳပဲ ပုံမပ်က္အုတ္ဂူသြင္းေပးဖုိ႔ေတာင္းဆုိပါတယ္။ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေဒၚစန္းရီရဲ႕ ဆႏၵအတုိင္း အုတ္ဂူသြင္းၿပီးသၿဂၤဳိဟ္လုိက္ပါတယ္။ဒီအေၾကာင္းေတြကုိ တစ္ဆင့္စကား တစ္ဆင့္နားၿဖင့္ "မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရွိၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားနားထဲသုိ႔ေရာက္ရွိသြားခဲ့ၾကပါတယ္" သံဃာေတာ္မ်ားကလည္း ညတြင္းခ်င္းစုရုံးၿပီး စုစုလတ္ရဲ႕အုပ္ဂူကုိ ေဖာက္ထြင္းၿပီး စစ္ေဆးၾကည့္ၾကပါတယ္။ ရာဇ၀တ္ေဘး ေျပးမလြတ္ဆုိတဲ့စကားအတုိင္း ရက္ရက္စက္စက္လူမဆန္စြာ သတ္ၿဖတ္ထားတဲ့ အေလာင္းရဲ႕အမႈမွန္ကား ယခုအခါဘြားခနဲေပၚလာပါေတာ့တယ္။ ဒီသတင္းစကားဟာ တစ္ခဏအတြင္းမွာပဲ တစ္ၿမိဳလုံးျပန္႔ႏွံ႔ သြားၿပီးတုန္လွဳပ္ေျခာက္ျခားသြားခဲ့ၾကပါ တယ္။ ၿမိဳ႕ေနလူထုေတြအားလုံးဟာမခံမရပ္ႏုိင္ျဖစ္ကာ ေတြ႕ရာသခ်ဳႋင္းဓါးမဆုိင္းဘဲ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ ျပသဖို႔ လမ္းမေပၚဆီသို႔ အသီးသီးထြက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ အမႈိက္ကစ ျပသာဒ္မီးေလာင္မျဖစ္ရေအာင္အေျမာ္အျမင္ရွိတဲ့အာဏာပုိင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွအႀကီးအကဲပုဂၢိဳလ္ မ်ားေရာက္ရွိလာၾက ၿပီး တရားခံမ်ားကုိ ဥပေဒအရထိေရာက္စြာ
အေရးယူေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားေတာ့မွ ျပႆနာ ၿငိမ္းေအးသြားပါေတာ့တယ္။အာဏာပုိင္အဖဲြ႔ အစည္းမွအၾကီးအကဲပုဂၢဳိလ္မ်ားကလည္း သူတုိ႔ရဲ႕ကတိစကားအတုိင္း တရားခံရာဇင္ႏွင့္တကြ အေပါင္းအပါေလးဦးတုိ႔ကုိ ညတြင္းခ်င္းဖမ္းဆီးၿပီး အားႏြဲ႔တဲ့ မိန္းခေလးကုိ ေလးေယာက္၀ုိင္းၿပီး
မတရားညွင္းဆဲသတ္ျဖတ္မႈနဲ႔ အသီးသီး ေထာင္ဒဏ္တစ္သက္ တစ္ကၽြန္းစီ ခ်မွတ္လုိက္ပါတယ္။တစ္ခ်ိန္က သာယာလွပတဲ့အလုံၿမိဳ႕ေလးဟာယခုေတာ့ေသြးစြန္းၿပီးအက်ည္းတန္ေလခဲ့ၿပီ။ ၾကည္လင္ေအးၿမတဲ့ ခ်င္းတြင္းေရဟာလည္း ေသြးေႏွာၿပီးေတာ့ ေနာက္က်ိခဲ့ေလၿပီတကား။ ထုိထုိသုိ႔ေသာ အျဖစ္ဆုိးမ်ားမွ လြန္ေျမာက္ေအာင္
(၁)။ ဘာသာျခားမ်ားေရာင္းခ်ေသာေစ်းဆုိင္တြင္ ေစ်းမဝယ္ပါႏွင့္။
(၂)။ ဘာသာျခားမ်ားႏွင့္ လူမႈေရးရာမ်ား ကင္းရွင္းစြာေနထုိင္ရန္။
(၃)။ ဘာသာျခားမ်ားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳမႈမွ ေရွာင္ၾကဥ္၍ မိမိဘာသာ မိမိလူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္သာ ဆက္ဆံေပါင္း သင္း ေနထုိင္ၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။
စာဖတ္သူအားလုံးသက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာျပီး လုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လုံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝၾကပါေစ။

အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္)
ဒီအၿဖစ္အပ်က္ေလးက အညာၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာ တကယ္ၿဖစ္ပ်က္ ခဲ့တဲ့ ၿဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ပုဒ္ၿဖစ္ပါတယ္။ တိတိက်က်ေၿပာရရင္ မုံရြာၿမိဳ႕နယ္၊ အလုံၿမိဳ႕ေလးမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီၿမိဳ႕ေလးဟာ ဘုိးေတာ္ဘုရား အိမ္နိမ့္စံဘ၀က ပဒုံဟူေသာအမည္နဲ႔ ၿမိဳ႔တည္ၿပီးစုိးစံခဲ့တာေၾကာင့္ သမုိင္းေၾကာင္းအရာလည္း ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။
အလုံၿမိဳ႕ေလးဟာခ်င္းတြင္းၿမစ္ကမ္းနဖူးမွာတည္ရွိေနတာေၾကာင့္လည္းသာယာစုိေျပလွပါသည္။ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕ သား ေတြဟာ ခ်င္းတြင္းေရေသာက္သူမ်ားၿဖစ္ၾကတဲ့အတြက္ အသားအေရစုိေျပလွပါတယ္။အဲဒါေၾကာင့္ ခ်င္းတြင္း ၿမစ္ေရဟာ အလုံၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြရဲ႕နွလုံးသားမ်ားျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။

မစုစုလတ္ဟာ ဦးလွၿမတ္+ေဒၚစန္းရီဆုိတဲ့မိဘနွစ္ပါး၊ ညီအစ္ကုိေမာင္နွမမ်ားႏွင့္အတူ အလံုၿမိဳ႕၊ ေရြတံ
ခါးရပ္မွာေနထုိင္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔မိသားစုဟာ မ်ိဳးရုိးအစဥ္အဆက္ကတည္းက ေအးေအး ေဆးေဆး
ေနတတ္ၾကသူမ်ားၿဖစ္ၾကပါတယ္။ ဖခင္ဦးလွျမတ္ကေတာ့ အေရာင္းအ၀ယ္နဲ႔သာ အခ်ိန္ကုန္ေနတတ္ၿပီး မိခင္ေဒၚစန္းရီမွာေတာ့ အထက ( ၁ ) အလုံမွ ေက်ာင္းဆရာမတစ္ဦး ၿဖစ္ပါတယ္။

ဆြမ္းမစားေတာ့ဘဲ ျပန္ႂကြခဲ့သည့္ ဆရာေတာ္။ရဟန္းမစားရတဲ့ ဆြမ္းတစ္နပ္(ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္း)

ရဟန္းမစားရတဲ့ ဆြမ္းတစ္နပ္(ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္း)
====================================


ဆြမ္းမစားေတာ့ဘဲ ျပန္ႂကြခဲ့သည့္ ဆရာေတာ္


တစ္ခါက မႏၲေလးၿမိဳ႕ စာသင္တိုတ္ႀကီးတစ္တိုတ္ရွိ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို ေက်ာင္းဒကာ လည္းျဖစ္ ဆြမ္းဒကာလည္ျဖစ္တဲ့ ဒကာတစ္ဦးက သူ႕သမီးမဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးအတြက္ ဆြမ္းစားႂကြဖို႕ ပင့္ေလွ်ာက္လာ ပါတယ္။ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကလည္ စာ၀ါေတြ သာသနာေရး အေတြျဖင့္ မအားလပ္သည့္ၾကားမွပင္ အလြန္ လည္း ရင္းႏွီး။ သာသနာအေပၚ ေက်းဇူးမ်ားသည့္ ဒကာလည္းျဖစ္ေနေတာ့ မျငင္းသာပဲ လက္ခံလိုက္ ပါတယ္။

မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးရက္ေရာက္တဲ့အခါ ေနာက္ပါသံဃာေလးပါးႏွင့္အတူ မညည္းမညဴဘဲ အရုဏ္တတ္ သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳက္နက္ ေက်ာင္းမွႂကြလာခဲ့ပါတယ္။ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးကို ခပ္ေစာေစာေလးႂကြေရာက္ခဲ့ ရတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ အခ်ိန္မွန္လုပ္ေနက် သာသနာေရး လုပ္ငန္းေတြ မပ်က္ေစခ်င္သလို မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးကိုလည္ တျခားဆြမ္းစားေတြနဲ႕ မတူလို႕ အခ်ိန္ေပး ခ်ီးေျမွာက္ခ်င္လို႕ပါတဲ့။ဒါ့ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးကို အခ်ိန္ေပးၿပီး အရုဏ္တတ္ သည္ႏွင့္ႂကြေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက အလွဴရွင္အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဆြမ္းမဘုဥ္းေပးခင္ အရင္တရားနာရေအာင္ အလွဴ႕ဒကာ အလွဴ႕ဒကာမေတြကို အမိန္႕ရွိလိုက္ေတာ့ တရားနာယူရန္ ေရာက္ေနၾကသည့္ ပရိသက္ေတြကလည္ လက္အုပ္ ကေလးေတြခ်ီးၿပီး ၾသကာသကန္႕ေတာ့က်ဳိးဆိုဖို႕ ဟန္ျပင္ေနတုန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး က လက္ကေလး နဲ႕ဟန္႕တားၿပီး 
``တရားနာရေအာင္ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးမယ့္ သတိုးသားကို ေခၚလိုက္ဦးေလး´´
လို႕ အမိန္႕ရွိလိုက္ပါတယ္။

ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ အမိန္႕ေၾကာင့္ တရားနာေရာက္လာၾကတဲ့ ပရိသက္ေတြလည္ ဘာျပန္ေလွ်ာက္ လို႕ ေလွ်ာက္ရမွန္မသိေတာ့ဘဲျဖစ္သြားၾကပါတယ္။ ဘုရားဒကာ ေက်ာင္းဒကာ ဆိုသူကလည္ ဆြမ္းစား ပင့္ေလွ်ာက္ စဥ္ကတည္က ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို သတိုးသာနဲ႕ ပက္သက္ၿပီး ဘာမွ အေၾကာင္းစံု မေလွ်ာက္ ထားတဲ့အတြက္အခုလို ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက သတိုးသားကို တရားနာဖို႕ ေခၚခုိင္လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

သတိုးသမီးလည္ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ျဖစ္ေနသလို သတိုးသမီးမိဘေတြျဖစ္ တဲ့ ေက်ာင္းဒကာ ေက်ာင္း ဒကာမေတြလည္ အေနရခက္ အထိုင္ရခက္ေနရၿပီး တိတ္ဆိက္ၿငိမ္း သက္ေနၾကပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္မွာ အသက္ႀကီးႀကီး ဒကားႀကီးတစ္ေယာက္က..

``ဆရာေတာ္ဘုရား ... ဒီကေလးမရဲ႕ မိုက္ျပစ္မ်ားကို သည္းခံခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါဘုရား တပည့္ေတာ္မ်ား အေနျဖင့္ ေလွ်ာက္လည္ေလွ်ာက္ခ်င္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ မေလွ်ာက္လည္း မေလွ်ာက္ရဲပါဘုရား´´ လို႕ေလွ်ာက္တဲ့အခါ....

``ေအး..ဒို႕မ်ားကလည္ ဒကာေတာ္တို႕ေလွ်ာက္ျပမွ သိမွာကြဲ႕၊ မေလွ်ာက္ရင္ ဘယ္သိပါ့ မလဲ ေလွ်ာက္စရာရွိတာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံံ့ ေလွ်ာက္ပါ ဒကာႀကီး´´ ဟု မိန္႕ၾကားလိုက္ေသာအခါ

``ဆရာေတာ္က ေလွ်ာက္ဆိုလို႕သာ ေလွ်ာက္ရမွာပါဘုရား၊ တျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီကေလးမေလးနဲ႕ရတဲ့ အမ်ဳိးသာားက ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမဟုတ္တဲ့အတြက္ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးတဲ့အခါ တရားမနာႏိုင္ဘူး လို႕ ေျပာေနပါတယ္၊ဒီမဂၤလာဦး ဆြမ္းေကၽြး တာေတာင္ သတိုးသားဘက္က အကုန္ခံတာမဟုတ္ပါဘူး ဘုရား သတိုးသမီးမိဘေတြကပဲ အကုန္က်ခံၿပီး ဆြမ္းကပ္တာပါဘုရား၊တပည့္ေတာ္မ်ားကလည္ ဆြမ္းကပ္မဲ့ ကုန္က်စာရိတ္ကို ဒီဘက္ကပဲ အကုန္အက်ခံပါမယ္ ဒါေပမဲ့ တရားေလးေတာ့ နာေပးပါလို႕ေျပာတာေတာင္ မနာႏိုင္ဘူးတဲ့ဘုရား၊ဒါေၾကာင့္မို႕ ဒီမဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးပြဲမွာ သတိုးသမီးတစ္ေယာက္တည္ တရားနာရတာဘုရား´´ ဟုေလွ်ာက္ေလေသာ္...

ဒကာေတာ္ရဲ႕ စကားဆံုးတာနဲ႕ ဆရာေတာ္ႀကီးလည္ ခ်က္ခ်င္ပဲ မ်က္ႏွာပ်က္ကာ အမတန္မွ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၿပီး တစ္ဆက္တည္း မွာပဲ ေလသံမာမာနဲ႕..
``ေအး...မင္းတို႕ေကာင္ေတြက တယ္လဲညံ့သကို ကိုယ့္သက္မဲ့ႀကိဳးကြင္း လည္ပင္းလာစြပ္ တာေတာင္ လွတယ္ ထင္ၿပီး အေပ်ာ္ၾကဴၿပီး က ေနၾကတယ္။ ဒို႕ကေတာ့ ဒို႕ဘာသာ ဒို႕လူမ်ဳိး အတြက္ အဆိပ္ျဖစ္မယ့္ ဒီဆြမ္းမ်ဳိးကို မဘုဥ္းေပးႏုိင္ဘူး။ မင္းတို႕ကပ္တဲ့ဆြမ္းမစားရလို႕ အသက္ေသမယ့္ဆိုရင္ေတာင္ ဒို႕မစားဘဲ အသက္ေသခံမယ္၊ လာကိုယ္ေတာ္တို႕ ျပန္ၾကစို႕´´ ဆိုၿပီး ခ်က္ခ်င္ ဆြမ္းမစားပဲ ျပန္ႂကြသြားခဲ့ပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္းေလးကို  ဦးဇင္တို႕စာခ်ဆရာေတာ္တစ္ပါးကေန ျပန္ေျပာျပလို႕ ၾကားခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းေလး ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာခ်ဆရာေတာ္က အဲဒီတုန္ကဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ေျပာတယ္ ဆိုတာ လံုး၀ သတိမထား သေဘာမေပါက္ပဲ ကိုယ့္နဲ႕မဆိုင္သလို မသိသလို ေနလာခဲ့မိပါတယ္။

အခုလို တတ္သိနာလည္တဲ့အရြယ္ေရာက္မွ ကိုယ့္လူမ်ဳိး ကိုယ့္ဘာသာနဲ႕ပက္သက္ လို႕ တျဖည္းျဖည္းေတြးၿပီး တေရးေရး ျမင္ေယာင္လာတဲ့အခါမွ ဒီအေၾကာင္းေလး ကုိ ေျပာျပတဲ့ စာခ်ဆရာေတာ္နဲ႕ မဂၤလာဦးဆြမ္းကို မဘုဥ္းေပးဘဲ ျပန္ႂကြလာခဲ့တဲ့ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္ကိုပါ ေလးစားဂုဏ္ယူမိပါတယ္။

ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္ဟာ ႏႈတ္ဖ်ားက ပြင့္အန္မထြက္လာေပမဲ့ သူရဲ႕ဆြမ္းဒကာ

 ေက်ာင္းဒကာအေပၚမွာ ျပဳမႈသြားတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္က အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ဘယ္ေလာက္ အထိ ျပင္းထန္ တယ္ဆိုတာ ၾကားရတာနဲ႕ သိသာလွပါတယ္။ဒီေနရာမွာ တခ်ဳိ႕ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ သာဆိုရင္ ကိုယ့္မႀကိဳက္ တဲ့အျပဳမႈျဖစ္ပါေစဦေတာ့ ဆြမ္းဒကာရဲ႕ သဒၶါတရားကို ငဲ့ကြက္ၿပီး မဂၤလာဦးဆြမ္းကိုေတာ့ ဘုဥ္းေပးမိမွာ ေသခ်ာ ပါတယ္။

အခုေတာ့ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဟာ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္နဲ႕ ပက္သက္လာရင္ ဆြမ္းဒကာ   ေက်ာင္းဒကာ ဆိုတဲ့ ေက်းဇူးတရားကို လ်စ္လ်ဴရႈခဲ့ပါတယ္။ ေရွးတုန္က ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေတြဟာ သူတို႕ရဲ႕ သီလ သမာဓိ ပညာကို ဘယ္ေတာ့မွ ထိခိုက္ ညွိဳႏြမ္းေအာင္ မလုပ္သလို သူတစ္ပါးေတြ ထိခိုက္နစ္နာမဲ့ အေရး ကိစၥမွန္သမွ် ကိုလည္ ဘယ္ေတာ့ မွ မေျပာသလို မႀကံလည္းမႀကံ လုပ္လည္ မလုပ္ၾကပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ အမ်ဳိးသားေရးနဲ႕ ပက္သက္လာရင္ ေသြးေအးမေနၾကဘဲ ေျပာဆိုဆံုးမ သြန္သင္ၾကေလ့ ရွိပါတယ္၊ တကယ္လို႕ မတတ္သာလို႕ ခပ္ခြာခြာေနရတဲ့ အေနထားမ်ဳိးမွာဆိုရင္လည္း မ်ားစြာမွ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေတာ္ မူၾကပါတယ္ အားလံုး အမ်ဳိးသားေရး ေႏြးေထြးၾကပါေစ.....။
ရဟန္းမစားရတဲ့ ဆြမ္းတစ္နပ္(ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္း)
ဆြမ္းမစားေတာ့ဘဲ ျပန္ႂကြခဲ့သည့္ ဆရာေတာ္


တစ္ခါက မႏၲေလးၿမိဳ႕ စာသင္တိုတ္ႀကီးတစ္တိုတ္ရွိ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို ေက်ာင္းဒကာ လည္းျဖစ္ ဆြမ္းဒကာလည္ျဖစ္တဲ့ ဒကာတစ္ဦးက သူ႕သမီးမဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးအတြက္ ဆြမ္းစားႂကြဖို႕ ပင့္ေလွ်ာက္လာ ပါတယ္။ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကလည္ စာ၀ါေတြ သာသနာေရး အေတြျဖင့္ မအားလပ္သည့္ၾကားမွပင္ အလြန္ လည္း ရင္းႏွီး။ သာသနာအေပၚ ေက်းဇူးမ်ားသည့္ ဒကာလည္းျဖစ္ေနေတာ့ မျငင္းသာပဲ လက္ခံလိုက္ ပါတယ္။

မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးရက္ေရာက္တဲ့အခါ ေနာက္ပါသံဃာေလးပါးႏွင့္အတူ မညည္းမညဴဘဲ အရုဏ္တတ္ သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳက္နက္ ေက်ာင္းမွႂကြလာခဲ့ပါတယ္။ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးကို ခပ္ေစာေစာေလးႂကြေရာက္ခဲ့ ရတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ အခ်ိန္မွန္လုပ္ေနက် သာသနာေရး လုပ္ငန္းေတြ မပ်က္ေစခ်င္သလို မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးကိုလည္ တျခားဆြမ္းစားေတြနဲ႕ မတူလို႕ အခ်ိန္ေပး ခ်ီးေျမွာက္ခ်င္လို႕ပါတဲ့။ဒါ့ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးကို

Wednesday, May 22, 2013

တိုက္ဆုိင္သူမ်ားပါခဲ ့လွ်င္......(ဟာသ)

အမ်ဳိးဂုဏ္ထိမ္းသိမ္းနုိင္မည့္ အမ်ဳိးေကာင္းသမီးမ်ားၿဖစ္ၾကပါေစ။






style ထုတ္တာေတာ့လက္ခံပါတယ္

ဒါေပမယ့္အခုလို...

ယာဥ္ေက်းမႈကိုထိခိုက္တယ့္အထိလုပ္လာတာကေတာ့

လက္မခံႏိုင္ဘူး....


ေနာက္ဆိုရင္ပိုဆိုးလာေတာ့မွာ..

အခုလိုသတိေပးဆိုင္းပုဒ္ေလးေတြကပ္သင့္ၿပီထင္တယ္...။





Copy from Facebook 

သမၼတရုံး၀န္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းရဲ႔ သမီးနဲ႔ အဆိုေတာ္ရဲေလးလက္ထပ္မဲ့ကိစၥ။

သမၼတရုံး၀န္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းရဲ႔ သမီးနဲ႔ အဆိုေတာ္ရဲေလးလက္ထပ္မဲ့ကိစၥ

သမၼတရုံး၀န္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းရဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးနဲ႔ အဆိုေတာ္ရဲေလးလက္ထပ္မဲ့ကိစၥဟာ နည္းနည္းစဥ္းစားစရာျဖစ္ေနတယ္။ ဗုဒၶဘာသာအခ်င္းခ်င္းသာ လက္ထပ္မယ္ဆို ေျပာစရာမရွိေပမဲ့ ဦးေအာင္မင္းလို ၾသဇာၾကီးတဲ့ ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္သမီးဟာ မြတ္ဆလင္ကို လက္ထပ္မယ္ဆိုရင္ ေကာင္းတဲ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။
ရဲေလးရဲ႔ အေမက မြတ္ဆလင္ျဖစ္ျပီး အေဖက ဗုဒၶ ဘာသာျဖစ္ေနလို႔ အဆိုေတာ္ရဲေလးဟာ အစၥလာမ္ကို သက္၀င္ယံုၾကည္သူလား ဗုဒၶဘာသာကို သက္၀င္ယံုၾကည္သူလား အစၥလာမ္ကိုသက္၀င္ယံုၾကည္ေပမဲ့ အေျခအေနအရ ဗုဒၶဘာသာဟန္ေဆာင္ေနသူလားဆိုတာ ေသခ်ာမသိပါဘူး။
အေကာင္းဆံုးကေတာ့ မီဒီယာေတြအေနနဲ႔ ရဲေလးကို ေသခ်ာအင္တာဗ်ဴးျပီး သူဘာသာေျပာမလဲဆိုတာ နားေထာင္ေစခ်င္ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ရာမွာ လိမ္ေနတာလား အမွန္ေျပာေနတာလား သိနိုင္ေအာင္ video interview လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။

အခ်ဳိ႔မြတ္ဆလင္ေတြ ျမန္မာမေလးေတြကိုယူဖို႔ဆိုရင္ ဟန္ေဆာင္ျပီး သကၤန္းေတာင္၀တ္ျပတာမ်ဳိးရွိေတာ့လည္း အခက္သားပဲ။
ရဲေလးက ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ကိုယ္တိုင္ေျပာရင္ေတာင္မွ ယံုဖို႔ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲတယ္။

အဆိုေတာ္ရဲေလးက ဗုဒၶဘာသာကို ယံုၾကည္တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ သူ႔အေဖဟာ မြတ္ဆလင္ျဖစ္တယ္။ သူ႔အေမဘက္က မြတ္ဆလင္အသိုင္းအ၀ိုင္းျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀န္ၾကီးဦးေအာင္မင္းဟာ မြတ္ဆလင္ကို ခမည္းခမက္ေတာ္ရမွာျဖစ္ျပီး သူ႔သမီးဟာ မြတ္ဆလင္ကို ေယာကၡမေတာ္ရမွာျဖစ္တယ္။ မြတ္ဆလင္နဲ႔ နိုင္ငံေတာ္သမၼတရုံး၀န္ၾကီးဟာ ေဆြမ်ဳိးေတာ္သြားျပီျဖစ္လို႔ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ မြတ္ဆလင္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ကိစၥေတြ အေရးအခင္းေတြမွာ ဆံုးျဖတ္ရာမွာ ေမ်ာက္သားစားခ်င္ရင္ေတာင္ ေမ်ာက္မ်က္နွာၾကည့္ေနရလို႔ မျပတ္သားတာေတြ ျဖစ္လာနိုင္တယ္။

မြတ္ဆလင္ေတြ ျမန္မာျပည္ရဲ႔ ၾသဇာအာဏာရွိတဲ့အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲ နိုင္ငံေရးအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲကို ထိုးေဖာက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾကတယ္။

ထမင္းေရာင္းေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးလြန္းေမာင္(က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆင္းရဲခဲ့တဲ့ မိသားစုက ဆင္းသက္လာသူပါ)


ထမင္းေရာင္းေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးလြန္းေမာင္
Thursday, May 16, 2013

စစ္စြပ္က်ယ္၊ ပုဆိုးခါးေတာင္းက်ိဳက္နဲ႔ ေရသန္႔ ၆ ဘူးတကတ္တြဲ ၂ တြဲကို လက္တဘက္တခ်က္ ကိုင္ထားရင္း နဖူးကေခၽြးေတြကို လက္ေမာင္းရင္းနဲ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း သုတ္လိုက္သူကေတာ့ တခ်ိန္က စစ္အစိုးရလက္ထက္ တႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ရာထူးကို ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ဖူးသူ အရင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္ ဆိုၿပီး နာမည္ေက်ာ္ခဲ့သူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေရသန္႔ဘူးေတြကို ေရခဲေသတၱာထဲ အစီအရီ ထည့္ဖို႔ျပင္ေနတဲ့ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္အရြယ္ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ ပံုစံဟာ တခ်ိန္က ဘုန္းမီးေနလ ထြန္းေတာက္ခဲ့သူ သူတဦးလို႔ ထင္စရာ မရွိပါဘူး။ လက္ရွိအခ်ိန္မွာေတာ့ ထမင္းဆိုင္ပိုင္ရွင္ ဦးလြန္းေမာင္ အျဖစ္နဲ႔ မြန္ျပည္နယ္ ဘီးလင္းၿမိဳ႕မွာ အေျခခ်ေနပါၿပီ။

ဦးလြန္းေမာင္ဟာ ေရခဲေသတၱာထဲကို ေရသန္႔ဘူးေတြ အစီအရီထည့္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ထမင္းစားပြဲခံု အလံုး ၄၀ ေက်ာ္ကို ေရစိုအ၀တ္နဲ႔ လိုက္လံ သုတ္ေနျပန္ပါတယ္။ ေဘးက ၾကည့္ေနသူေတြကေတာ့ သူ႔အသက္အရြယ္နဲ႔ မလိုက္ေအာင္ လုပ္ကိုင္ေနပံုကို အံ့ၾသေနပံုရပါတယ္။

အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ ေပၚမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း လြန္းေမာင္တေယာက္ ထမင္းဆုိင္ ဖြင့္ထားတယ္၊ ရိုးစင္းတဲ့ ဘဝကို ျဖတ္သန္းေနတယ္ စသည္ျဖင့္ သတင္းေတြနဲ႔အတူ သတင္းတခ်ိဳ႕မွာ ေရးသားထားတဲ့ “ဦးလြန္းေမာင္ တေယာက္ မွန္လြန္းတဲ့အတြက္ ရြာျပင္ထုတ္ ခံခဲ့ရတယ္” ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စိတ္၀င္စားမိတာနဲ႔ ရန္ကုန္ကေန ဘီလင္းအထိ ေျခဆန္႔လာခဲ့တာပါ။ တၿမိဳ႕လံုးမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ရွာေဖြ ေရၾကည့္လို႔ လက္ ၃ ေခ်ာင္းေတာင္ မျပည့္တဲ့ တည္းခိုခန္း အခက္အခဲကို ျဖစ္သလို ေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ၂ ရက္ၾကာေအာင္ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘ၀ ျဖတ္သန္းမႈကို ေလ့လာၾကည့္ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။

သူ႔တေန႔တာ ျဖတ္သန္းမႈကို ၂ ရက္အၾကာ ေလ့လာၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔ကို မိတ္ဖြဲ႕ရင္း စကားေျပာခြင့္ ရပါၿပီ။

“တေနကုန္ အလုပ္နဲ႔ လက္နဲ႔ မျပတ္ဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဘ၀ကေတာင္ ေဂါ့ဖ္ရိုက္ဖို႔ အခ်ိန္ဆိုတာ ရွိေသးတယ္။ ဒီမွာက်ေတာ့ ေဂါ့ဖ္ရိုက္ဖို႔ မေျပာနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ကေလး ရွားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီဘ၀ေလးက ရိုးစင္းပါတယ္” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က စကားစပါတယ္။

တခ်ိန္က လြတ္လပ္ေရး မရခင္မွာ ဂ်ပန္တပ္ေတြ အခိုင္အမာတပ္စြဲခဲ့လို႔ ဂ်ပန္ေတာင္ဆုိၿပီး နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ ေနရာက တပ္ရင္းမွာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခ်ိန္က သူတည္ခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ေတာင္ဘုရား ေျခေတာ္ရင္းမွာ ထမင္းဆိုင္ဖြင့္ဖို႔ စိတ္ကူးရခဲ့ သူကေတာ့ သူ႔ဇနီးသည္ပါပဲလို႔ ေျပာရင္း အခုလို ရိုးစင္းစြာ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ သူ႔ဘ၀ကို ေက်နပ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

“က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆင္းရဲခဲ့တဲ့ မိသားစုက ဆင္းသက္လာသူပါ။ ဒီအခ်ိန္က ငယ္ငယ္က ဘ၀ၾကမ္းသေလာက္ မၾကမ္းပါဘူး။ ေပ်ာ္ပါတယ္။ အံ၀င္ခြင္က် ရွိတယ္ဆိုတာထက္ လူတိုင္းက သူရတဲ့ဘ၀မွာ ေနေပ်ာ္ဖို႔ လိုပါတယ္” လို႔လည္း ဘုရားဒါယကာ ဦးလြန္းေမာင္က ဆက္ေျပာပါတယ္။

အႏွစ္ ၄၀ ေလာက္ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ အာဏာရွိခဲ့သူ၊ စစ္တပ္မွာ ရာထူးႀကီးႀကီးနဲ႔ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ အျဖစ္ကေန ဒီလို ေစ်းသည္တေယာက္ အေနနဲ႔ က်န္ရွိတဲ့ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္း ေနတာကေတာ့ ေဘးလူေတြအျမင္ အံ့ၾသစရာ ျဖစ္ေနပံုပါပဲ။

ေအာင္ျပည့္စံု ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ဘီ္းလင္းၿမိဳ႕အ၀င္မွာ ထမင္း၊ ဟင္းနဲ႔ တျခား စားေသာက္စရာေတြ ေရာင္းခ်ေနတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ ဆုိင္ကို ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ရင္းႏွီးထားတဲ့ ပမာဏ မနည္းေလာက္ဘူး ဆိုတာ ဘယ္သူမဆို ခန္႔မွန္းႏုိင္ပါတယ္။

မနက္ ၁၀ နာရီကေန ေနာက္တေန႔ မနက္ ၃ နာရီအထိ ထမင္း၊ ဟင္းနဲ႔ တျခား စားေသာက္ဖြယ္ရာေတြကို ေရာင္းခ်သလို ည ၉ နာရီကေန စတင္ၿပီး စင္တင္ဂီတပါတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ကိုလည္း ေအာင္ျပည့္စံု ထမင္းဆိုင္၀န္းထဲမွာ ဆိုင္တဆိုင္ ခြဲလို႔ ေရာင္းခ်ေနတာ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။

“က်ေနာ္ လည္ပင္း ကင္ဆာျဖစ္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးက ကေလးေတြ ေရွ႕ေရးအတြက္ ဒီမွာ ၀ါးတဲေလး စထိုး ေစ်းေရာင္းခဲ့ တာေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းက်မွ အခုလို ျဖစ္လာခဲ့တာပါ” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ေျပာျပပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၂ ႏွစ္တာ ကာလကတည္းက စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့ ဒီဆိုင္ဟာ သူ႔ဇနီး ေဒၚျမျမစိန္ရဲ႕ စိတ္ကူးနဲ႔ တည္ေဆာက္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ သူက ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ဆိုပါေသးတယ္။

စိတ္တူကိုယ္တူ ဇနီးေမာင္ႏွံေတြ ျဖစ္တာေၾကာင့္ လက္ရွိ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ဘ၀ကို ဇနီးသည္ျဖစ္သူကလည္း ေက်နပ္ေန တယ္လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ေျပာျပေနခ်ိန္မွာ အပြင့္က်ဲက်ဲ ပါတိတ္ထမီ၊ လိေမၼာ္ေရာင္ ဘေလာက္စ္ အက်ႌ ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ေဒၚျမျမစိန္က လက္ၾကားမွာ စီးကရက္ညႇပ္ထားရင္း စကား၀ိုင္းထဲ ၀င္ေရာက္ လာခဲ့ပါတယ္။

“အန္တီတို႔က ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲ၊ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း ေဒါသမျဖစ္ဘူး။ ဒီဘ၀ကိုလည္း ေက်နပ္တယ္၊ ကိုယ့္ကို လုပ္သြားတဲ့ သူကိုလည္း ခြင့္လႊတ္တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ၀ဋ္ရွိလို႔ခံရတယ္ပဲ မွတ္တယ္။ တရားနဲ႔ေျဖလို႔ အခုလို ေနႏိုင္တာ။ ႏို႔မို႔ မေျဖႏိုင္ရင္ ဘယ္လြယ္မလဲ” လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းရဲ႕ ဇနီးသည္က ဆိုလာပါတယ္။

ဦးလြန္းေမာင္တေယာက္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ဘဝကေန အၿငိမ္းစားေပးခံရစဥ္ ကာလကုိ ေဒၚျမျမစိန္က ရည္ရြယ္ဟန္ တူပါတယ္။ ဦးလြန္းေမာင္ဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္အျဖစ္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကာလ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္ ဘဝ ကတည္းက တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ လက္ထက္မွာလည္း ဦးလြန္းေမာင္ အျဖစ္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ တာဝန္ကို ဆက္ယူခဲ့ရသူပါ။ လက္ရွိအစိုးရ လက္ထက္မွာ ၁ ႏွစ္ေက်ာ္ကာလ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ သက္တမ္း ၉ ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္မွာေတာ့ ၂၀၁၂ ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔မွာ သမၼတက သူ႔ကို အၿငိမ္းစား ေပးလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒၚျမျမစိန္ရဲ႕ စကားက ဘာကိုရည္ရြယ္သလဲ ဆိုတာ ေတြးေနမိစဥ္မွာပဲ ဦးလြန္းေမာင္က ေသာက္လက္စ ေရေႏြးခြက္ကို လက္ကေနခ်ရင္း ၿပံဳးၿပီး “ ဒီကိစၥေတြကို ျပန္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေစတနာ အမွားေပါ့။ တခ်ိဳ႕ေသာ သူေတြက ကိုယ့္ေစတနာကို ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ သံုးခဲ့ၾကေတာ့ ကိုယ္က ခံရတာေပါ့။ ဒီအေပၚ ဘာအာဃာတမွ မထားဘူး။ သမၼတ ဘက္က ၾကည့္ေတာ့ မွန္တာေပါ့” လို႔ ျဖည့္စြက္ျပန္ပါတယ္။

စကားလက္ဆံုက်ေနရင္း ဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ကေလးမေလးက “ဘဘ … ဓာတ္မီး” လို႔ ေျပာလိုက္ခ်ိန္မွာ ဦးလြန္းေမာင္က အၾကားလြဲၿပီး “ညစာ ထမင္းမစားရေသးဘူး၊ ၈ နာရီမွ စားတာေပါ့။ ကန္စြန္းရြက္ ေၾကာ္ခိုင္းထားလိုက္ေလ” လို႔ ေျပာလိုက္တဲ့ အတြက္ ဆိုင္မွာ ရွိေနတဲ့ အလုပ္သမား မိန္းကေလးေတြအားလံုး ၀ါးလံုးကြဲ ရယ္ေမာ ၾကပါေတာ့တယ္။

ရယ္တာကို ဘာမွ မာန္မဲမေနဘဲ “ဘာလို႔ ရယ္ေနတာလဲ” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က မသိနားမလည္တဲ့ ပံုစံနဲ႔ ျပန္ေမးတာကို အလုပ္သမားေတြ ဆက္လက္ ရယ္ေမာေနၾက ျပန္ပါတယ္။

သူ႔ရဲ႕အေျဖ အလြဲကို သူဘာသာ သိသြားတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္ကေတာ့ “ဒီလို ဘ၀မ်ိဳးကို ရခဲတယ္လို႔ ေျပာရမယ္၊ အရင္ကဆို ကိုယ့္ကို ဘယ္သူမွ ျပန္မေျပာရဲဘူး။ အခုေတာ့ ကိုယ္က ကေလးလိုပဲ။ ကေလးေတြနဲ႔ ေနာက္ေျပာင္ေနေတာ့ အသက္ ရွည္တယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။

အာဏာဆိုတာ ဘိန္းလိုပဲဆုိတဲ့ တခ်ိန္က အၿငိမ္းစား ညႊန္ၾကားေရးမႉး တဦးရဲ႕ အေျပာကို သတိရမိတာေၾကာင့္ ဦးလြန္းေမာင္ တေယာက္ ဒီဘိန္းနဲ႔တူတဲ့ အာဏာရွင္စိတ္ကို ဘယ္လို ျဖတ္ခဲ့ေလသလဲလို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းတဦးရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈဆိုတာကလည္း ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းတယ္၊ လက္ရွိမွာ ရာဘာၿခံေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္ ဆိုေပမယ့္ ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ဧကဟာ အေရအတြက္ ၂၀ မျပည့္ဘူးလို႔ ဘီလင္းၿမိဳ႕ခံ တဦးက ဆိုပါတယ္။

“စိတ္၀င္စားစရာပဲ။ သူ႔ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကိုပဲ ဖြက္ထားႏိုင္တာလား၊ တကယ္ပဲ မရွိတာလားေတာ့ မသိဘူး။ သူေရာက္ေနတာ ၁ ႏွစ္ေက်ာ္ ၂ ႏွစ္ နီးပါး ဆုိေပမယ့္ ဒီအတိုင္းပဲ။ စ ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ ဘာမွမထူးဘူး။ သူပိုင္လို႔ ေျပာရရင္ အခု ေအာင္ျပည့္စံု ထမင္းဆိုင္ ၀န္းရယ္၊ သူ႔သား လုပ္ေနတဲ့ ရာဘာၿခံရယ္၊ ေတာင္းေအ့စ္လိုလို ကားတစီးရယ္၊ ဆိုင္ကယ္ရယ္ ဒါပဲ ေတြ႔တယ္။ ဦးလြန္းေမာင္ ၿမိဳ႕ထဲလာတာလည္း နည္းတယ္” လို႔ သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။

ဦးလြန္းေမာင္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ရာထူးကြာျခားတဲ့ စစ္တပ္အရာရွိ ဒုတိယ ဗိုလ္မႉးႀကီး အဆင့္ေလာက္သာရွိသူ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ လံုၿခံဳေရးနဲ႔ ရာဇ၀တ္သားေတြ ေဖာ္ထုတ္ ကာကြယ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းက ပုဂၢိဳလ္တဦးရဲ႕ ေမာ္လၿမိဳင္ဘက္မွာ ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ေရာ္ဘာၿခံေတြဟာ ဧက ၄၀ ေလာက္ ရွိတယ္လို႔ သိထားဖူးေတာ့ တကယ္ပဲ ဦးလြန္းေမာင္ ရိုးသားခဲ့ ေလသလား၊ လွ်ိဳ႕၀ွက္ နာမည္၀ွက္ေတြနဲ႔ပဲ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ ထားေလသလား ဆိုတာကိုေတာ့ ကာယကံရွင္ကပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ သိႏုိင္မွာပါ။

တခ်ိန္က စစ္ဗိုလ္တဦးရဲ႕ မာန္ကို သူ ဘယ္လိုမ်ား ခ်ခဲ့ေလမလဲဆိုတာ သိခ်င္လို႔ ေမးမိေတာ့ အာဏာအတြက္ ဆႏၵ ရွိေနသူေတြေၾကာင့္ သူ႔အေနနဲ႔ ဘာခံစားခ်က္မွ မရွိခဲ့သလို၊ ဘ၀နာခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ကို မေမ့ခဲ့ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဗမာစကား တလံုးမွ မတတ္တဲ့ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား မိဘေတြက ဖြားျမင္ခဲ့တဲ့ သူဟာ ဗမာစကားသင္ၿပီး ေက်ာင္းတက္ဖို႔ေတာင္ ခက္ခဲ ခဲ့ပါတယ္လို႔ ေျပာျပတယ္။ ဗမာစာ သင္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္ပိုင္ တိုင္းရင္းသားစာေပကို ေမ့သြားမွာစိုးတဲ့အတြက္ မိဘ အရိုက္ ခံခဲ့ရေသးတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း၊ ဗမာျပည္မွာ ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား တေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ခက္ခဲမႈက ဗမာေတြ ကလည္း တိုင္းရင္းသားကို လူထူးဆန္းလို႔ ေတြးသလို၊ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ကလည္း ဗမာျဖစ္ခ်င္သူလို႔ ျမင္တာမ်ိဳးေတြ ရွိခဲ့၊ ႀကံဳခဲ့ရေၾကာင္း ဦးလြန္းေမာင္က ဆိုပါတယ္။

စကားေျပာေနရင္း ခရီးသည္ ကားတစင္း ၀င္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ဦးလြန္းေမာင္က စကားစ ခဏ ျဖတ္ၿပီး စားပြဲ သြားထိုး ေနပါတယ္။ စားပြဲ၀ိုင္းတ၀ိုင္းက အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ အမ်ိဳးသားတဦးက ဦးလြန္းေမာင္ဆီ ဦးတည္လာၿပီး ကားေရေဆးဖို႔ ေမးျမန္း ခ်ိန္မွာ သြက္လက္စြာနဲ႔ ေနရာျပၿပီး သူ႔လုပ္လက္စ စားပြဲ၀ိုင္းေတြဆီကို ထမင္းပန္ကန္ေတြ ကိုယ္တိုင္ခ်ေပးေနတုန္း ေနာက္ဘက္ ၀ိုင္းက အမ်ိဳးသမီးတဦးနဲ႔ ဆိုင္က စားပြဲထိုး မိန္းကေလးတို႔ စကားအေခ်အတင္ ျဖစ္ေနတဲ့ ေနရာဆီ ဦးလြန္းေမာင္ သြားေရာက္ ေျဖရွင္း ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

“လာတဲ့သူ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ့္ကို သာမန္ေစ်းသည္ အေနနဲ႔ ဆက္ဆံတာေတြ ရွိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို မာနခ်ႏိုင္လို႔ ေတာ္တာ။ ေစာ္ကား ခံရတာေတြ အရမ္းမ်ားတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ သည္းခံရတယ္။ ဟိုးတခ်ိန္ တုန္းက လုပ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔၊ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္တို႔ ဒါေတြကို အကုန္ ေမ့လိုက္ေတာ့မယ္၊ ငါ အခုေစ်းသည္၊ ဒီလိုကို မနည္း ခံယူရတယ္။ ဒီထက္ဆိုးတဲ့ ေစာ္ကားမႈေတြေတာင္ ရွိပါတယ္။ တခါတေလ ကိုယ့္ကို ကၽြန္ တေယာက္လို ေငါက္ငမ္း သြားတာမ်ိဳး ေတြေတာင္ ရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ့္ဘက္က ကေလးေတြမွားတာ၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ သက္သက္ ျပႆနာ ရွာတာေတြ ရွိတယ္။ ဘာေျပာေျပာ ကိုယ္ကပဲ သည္းခံလိုက္တယ္” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ေျပာပါတယ္။

ႏွစ္ ၄၀ ၾကာေအာင္ တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ စစ္တပ္က ၾသဇာရွိသူေတြထဲမွာ တေယာက္အပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ့သူ တဦးအေနနဲ႔ လက္ရွိ အေျခအေနအေပၚ ႀကိဳးစား လက္ခံေနပံု ရပါတယ္။ ဦးလြန္းေမာင္ကေတာ့ ဆိုင္မွာရွိေနတဲ့ ကေလးတသိုက္ကို ရယ္ရင္း ေမာရင္းနဲ႔ တီဗီမွာလာေနတဲ့ ကိုရီးယားဇာတ္ကား “ၾကာပန္းနီနီ” အေၾကာင္း ေျပာျပေနဟန္က ခုနက ျပႆနာ ျဖစ္ထားတာကိုေတာင္ ေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ့ ပံုစံပါ။

“ကေလးေတြက ဒီနားက ေျခလ်င္တပ္ရင္း ၈ က ကေလးေတြလည္း ရွိတယ္။ တနယ္တေၾကးက လာလုပ္ၾကတဲ့ သူေတြလည္း ရွိတယ္။ သူတို႔ေလးေတြက ကိုယ့္ ေျမးအရြယ္ေလးေတြေလ။ မိန္းမက စနစ္ႀကီးေတာ့ မိန္းမကို ပိုေၾကာက္ၾကတယ္” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ဆိုပါေသးတယ္။

စကားဆိုေနရင္း ခရီးသည္ကား ေနာက္ထပ္ ၀င္မလာခင္မွာ ထမင္းစားဖို႔ ျပင္ေပးဖို႔ ဦးလြန္းေမာင္က လွမ္းေျပာ လိုက္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ၁၅၊ ၁၆ အရြယ္ မိန္းကေလး တဦးက ျမန္မာဘီယာ ခြက္ကို ဦးလြန္းေမာင္ေရွ႕ လာခ်ေပးတာ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။

နာမည္ေက်ာ္ တံဆိပ္နဲ႔ အရက္ေတြ ပလူပ်ံေနတဲ့ ဧည့္ခံပြဲႀကီးေတြမွာ က်င္လည္ခဲ့ဖူးသူ၊ တခ်ိန္က ေဘးကေန ျပဳစုခ်င္သူေတြ ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနခဲ့ ဖူးသူ တဦးရဲ႕ လက္ရွိ ထမင္းစားပြဲက ဘယ္လို ျဖစ္ေလမလဲ ဆိုတာ အကဲခတ္ေနစဥ္မွာပဲ မိန္းကေလးက ၾကက္သား ခပ္ရြယ္ရြယ္ ၂ တံုးပါတဲ့ ပန္းကန္လံုး တလံုး၊ ထမင္းပန္းကန္၊ ခရီးသည္ေတြကို ခ်ေပးတဲ့ သီးစံုပဲဟင္း၊ ကန္စြန္း ရြက္ေၾကာ္ တပန္းကန္တုိ႔ကို လာခ်ေပးတာ ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။

ဇြန္းနဲ႔ ထမင္းခပ္ေနတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္က သူ႔ကို စူးစမ္းေနတာကို သတိထားမိတဲ့ အလား “ဟိုေန႔ ေတြကတည္းက လာလာ ထိုင္ေနတာ သတိထားမိတယ္။ ဧည့္သည္ပဲ ထင္ေနတာ။ တရက္၊ ႏွစ္ရက္မက၊ ညေကာ ေန႔ေကာ လာလာထိုင္ေနေတာ့ ထူးဆန္းတယ္လို႔ ေတြးေနတာ၊ မိန္းမကိုေတာင္ ေျပာေနတာ။ ဒါေတြကိုေကာ ေရးမွာလား” လို႔ ေမးခြန္းထုတ္ပါတယ္။

တိုင္းျပည္မွာ တာဝန္ႀကီးႀကီး ယူခဲ့သူ တဦးရဲ႕ ႀကိဳျမင္ အကဲခပ္ႏုိင္မႈကို သတိထားမိတယ္။

စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ မျဖစ္ခင္ကတည္းက ဇနီးသည္ ဦးေဆာင္ဖြင့္ခဲ့ၿပီး ၁၁ ႏွစ္ေက်ာ္ သက္တမ္းရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ဒီေအာင္ျပည့္စံု ထမင္းဆိုင္ဟာ ဦးလြန္းေမာင္ လည္ပင္းကင္ဆာ ခံစားရခ်ိန္ သားသမီးေတြ ေရွ႕ေရးအတြက္ ကိုယ္မရွိခ်ိန္ ဘာလုပ္မလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ ဇနီးသည္ ေဒၚျမျမစိန္က ဦးစီး ဖြင့္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ဆိုပါတယ္။ အခုေတာ့ သူ႔ရဲ႕ လည္ပင္း ကင္ဆာ ေရာဂါကို ကုသခဲ့ၿပီးလို႔ ေရာဂါ မရွိေတာ့ဘူးလို႔ သိရပါတယ္။

ဦးလြန္းေမာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဘ၀ ကတည္းက ႏိုင္ငံေတာ္ ဧည့္ခံပြဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဇနီးသည္နဲ႔အတူ တက္ေရာက္မႈ နည္းတယ္လို႔ ၾကားဖူးလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဦးလြန္းေမာင္က “ဇနီးက ၁၉၇၀ ေလာက္ကတည္းက ယူထားတဲ့ဇနီး၊ ငယ္ေပါင္းပါ။ စိတ္ကလည္း ကိုယ္နဲ႔ တထပ္တည္းက်တဲ့ လူဆိုေတာ့ အရင္ကတည္းက ကေတာ္အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ သိပ္မေတြ႕ဘူး။ ဦးသန္းေရႊတို႔၊ သူရ ဦးေရႊမန္းတို႔ဆိုရင္ ခဏခဏ ေမးတယ္။ ဘယ္ပြဲမွာမွ မတက္ေတာ့ ေမးရင္ ပထမေတာ့ ၿဖီးရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သူက အေနေအးတာထက္ အဲဒီလို ဘ၀မ်ိဳးကို မႏွစ္သက္တာ။ ကိုယ့္မိန္းမအေၾကာင္း ကိုယ္ပဲ သိတာေပါ့။ သူက ပြင့္ပြင့္ဘြင္းဘြင္း ေနတာမ်ိဳး။ ဆိုင္စဖြင့္ၿပီဆိုေတာ့ ဒီထဲမွာပဲ ဆိုင္က ကေလးေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေနရတာ ႀကိဳက္တဲ့လူမ်ိဳး။ ဟိတ္ဟန္ေတြနဲ႔ မေနတတ္ခဲ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ပြဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မတတ္ဘူး” လို႔ ရွင္းျပပါတယ္။

အရင္ စစ္စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ရံုးမွာ လုပ္ခဲ့ၿပီး အၿငိမ္းစားယူခဲ့တဲ့ အရာထမ္းေဟာင္း တဦးကလည္း ဦးလြန္းေမာင္ ဇနီးဟာ တကယ္ပဲ ဟိတ္ဟန္ ထုတ္တဲ့သူမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။

“ဦးလြန္းေမာင္ထက္ သူ႔မိန္းမက ပိုၿပီး အေနေအးတယ္ ေျပာရမယ္။ သူက တျခားကေတာ္ေတြလို ျပင္ျပင္ဆင္ဆင္ မေနဘူး။ ဟိတ္ဟန္လည္း မရွိဘူး။ ဘြင္းဘြင္းပဲ။ တပ္ထဲမွာ ဒု တပ္ရင္းမႉး ကေတာ္ေတြ၊ တပ္ရင္းမႉး ကေတာ္ေတြ ဟိတ္ဟန္နဲ႔ ေနတယ္၊ သူက အဲဒီလို မဟုတ္ဘူး။ သစ္ပင္စိုက္လိုက္၊ ဟိုဟာေလး ဒီဟာေလး လုပ္လိုက္။ ၾကည့္လိုက္ရင္ ဘယ္သူမွ သူ႔ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကေတာ္ တေယာက္လို႔ မထင္ဘူး” လို႔ အဲဒီ အရာထမ္းေဟာင္းက ဆုိပါတယ္။

စကားေျပာလိုက္၊ ခရီးသည္ ဝင္လာရင္ အလုပ္ထလုပ္လိုက္နဲ႔ မအားရတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ ဆုိင္ေရွ႕ ခရီးသည္တင္ ကားတစီး လာေရာက္ရပ္နားပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဦးလြန္းေမာင္က ခပ္သြက္သြက္ ဆိုင္ျပင္ထြက္ၿပီး ေရပိုက္ကို ကားဆရာ လက္ထဲ ထည့္ေနတာ ျမင္ရပါတယ္။

တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ညဥ့္လည္း နက္လာပါၿပီ။ ဒီဆုိင္ထဲမွာပဲ သူတို႔ မိသားစုတစုလံုး ေနၾကတယ္လို႔ သိရတယ္။ သစ္သားကြပ္ျပစ္ တခုေပၚ သာမန္ ေမြ႕ယာပါးေလး ခင္းထားတဲ့ အိပ္ရာေလးက သူ႔ဇနီးသည္ရဲ႕ အိပ္စရာေနရာလို႔ သူက ဆိုပါတယ္။

“သူက ကေလးေတြနဲ႔ အတူတူ အိပ္တယ္ေလ။ ကေလးေတြက ဆိုင္စားပြဲဆက္ အိပ္တယ္။ ကိုယ္က အေနာက္ဘက္မွာ အိပ္တယ္” လို႔ ဦးလြန္းေမာင္က ေျပာပါတယ္။

သူ႔မွာ သားႏွစ္ေယာက္၊ သမီးတေယာက္ ရွိၿပီး သားတဦး ကေတာ့ ဘီလင္းၿမိဳ႕ထဲမွာ နာေရးပရဟိတေတြ လုပ္သလို ေရာ္ဘာၿခံ စိုက္ပ်ိဳးေရးအပိုင္း ကိုလည္း လုပ္ေဆာင္ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ က်န္တဲ့ သားနဲ႔ သမီးကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္မွာ ကိုယ္စီ ႏိုင္ငံ့၀န္ထမ္း အျဖစ္ အလုပ္လုပ္ေန ၾကပါတယ္။

လက္ေတြ႔ ဘ၀မွာေတာ့ ေအးခ်မ္းေနပါတယ္လို႔ ဆိုတဲ့ ဦးလြန္းေမာင္က လာမယ့္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဘယ္လို ပံုစံနဲ႔မွ ၀င္ေရာက္ဖို႔ မရွိဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။

“တိုက္ပံု ဘယ္ေတာ့မွ မ၀တ္ေတာ့ဘူး” လို႔ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆိုအၿပီး မွာေတာ့ ဦးလြန္းေမာင္ဟာ သူ႔ရဲ႕ ေငြသိမ္းေကာင္တာ ဘက္ကို ခပ္သြက္သြက္ ေလွ်ာက္သြား ပါေတာ့တယ္။

ဧရာ၀တီ
အရင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္ အခု ဦးလြန္းေမာင္ (ဓာတ္ပံု – ဧရာဝတီ)










ဧရာ၀တီ
အရင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္ အခု ဦးလြန္းေမာင္ (ဓာတ္ပံု – ဧရာဝတီ)


ထမင္းေရာင္းေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးလြန္းေမာင္
Thursday, May 16, 2013

စစ္စြပ္က်ယ္၊ ပုဆိုးခါးေတာင္းက်ိဳက္နဲ႔ ေရသန္႔ ၆ ဘူးတကတ္တြဲ ၂ တြဲကို လက္တဘက္တခ်က္ ကိုင္ထားရင္း နဖူးကေခၽြးေတြကို လက္ေမာင္းရင္းနဲ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း သုတ္လိုက္သူကေတာ့ တခ်ိန္က စစ္အစိုးရလက္ထက္ တႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ ရာထူးကို ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ဖူးသူ အရင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္ ဆိုၿပီး နာမည္ေက်ာ္ခဲ့သူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေရသန္႔ဘူးေတြကို ေရခဲေသတၱာထဲ အစီအရီ ထည့္ဖို႔ျပင္ေနတဲ့ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္အရြယ္ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ ပံုစံဟာ တခ်ိန္က ဘုန္းမီးေနလ ထြန္းေတာက္ခဲ့သူ သူတဦးလို႔ ထင္စရာ မရွိပါဘူး။ လက္ရွိအခ်ိန္မွာေတာ့ ထမင္းဆိုင္ပိုင္ရွင္ ဦးလြန္းေမာင္ အျဖစ္နဲ႔ မြန္ျပည္နယ္ ဘီးလင္းၿမိဳ႕မွာ အေျခခ်ေနပါၿပီ။

ဦးလြန္းေမာင္ဟာ ေရခဲေသတၱာထဲကို ေရသန္႔ဘူးေတြ အစီအရီထည့္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ထမင္းစားပြဲခံု အလံုး ၄၀ ေက်ာ္ကို ေရစိုအ၀တ္နဲ႔ လိုက္လံ သုတ္ေနျပန္ပါတယ္။ ေဘးက ၾကည့္ေနသူေတြကေတာ့ သူ႔အသက္အရြယ္နဲ႔ မလိုက္ေအာင္ လုပ္ကိုင္ေနပံုကို အံ့ၾသေနပံုရပါတယ္။

အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ ေပၚမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း လြန္းေမာင္တေယာက္ ထမင္းဆုိင္ ဖြင့္ထားတယ္၊ ရိုးစင္းတဲ့ ဘဝကို ျဖတ္သန္းေနတယ္ စသည္ျဖင့္ သတင္းေတြနဲ႔အတူ သတင္းတခ်ိဳ႕မွာ ေရးသားထားတဲ့ “ဦးလြန္းေမာင္ တေယာက္ မွန္လြန္းတဲ့အတြက္ ရြာျပင္ထုတ္ ခံခဲ့ရတယ္” ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔

ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္(ခ)ဦးလြန္းေမာင္ ။(ရာထူးနဲ ့ဒီေရသည္အတက္အက် အေၿပာင္းအလဲရွိသည္)။


“ေနာက္ေက်ာ ဓားနဲ႔ အထိုးခံခဲ့ရတာ”
Monday, May 20, 2013

၉ ႏွစ္တာမွ် ႏိုင္ငံေတာ္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္၊ ျပည္ေထာင္စု စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ၿပီး ယခုလက္ရွိ မြန္ျပည္နယ္ ဘီးလင္းၿမိဳ႕အဝင္တြင္ ေအာင္ျပည့္စံု အမည္ရွိ ထမင္းဆိုင္ကို ဦးစီးဖြင့္လွစ္ လုပ္ကိုင္ေနသည့္ အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ လြန္းေမာင္ (ယခု ဦးလြန္းေမာင္) ၏ ျပည္ေထာင္စု စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ တာ၀န္မွ အနားေပးခံခဲ့ရေသာ ျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍  ဧရာဝတီ သတင္းေထာက္ ေမခက သြားေရာက္ေတြ႕ဆံု ေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။

ေမး။     ။ လက္ရွိေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ ဘ၀က ဦးလြန္းေမာင္အတြက္ အံ၀င္ခြင္က်တဲ့ ဘ၀တခုလို႔ ေျပာလို႔ရပါသလား။

ေျဖ။     ။ က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆင္းရဲခဲ့တဲ့ မိသားစုက ဆင္းသက္လာသူပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ငယ္ငယ္က ဘ၀ ၾကမ္းသေလာက္ မၾကမ္းပါဘူး၊ ေပ်ာ္ပါတယ္။ အံ၀င္ခြင္က် ရွိတယ္ဆိုတာထက္ လူတိုင္းက သူရတဲ့ ဘ၀မွာ ေနေပ်ာ္ေနဖို႔ လိုပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ဒီအလုပ္အတြက္ အခ်ိန္ေတာင္ မေလာက္ပါဘူး။

ေမး။     ။ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ တေယာက္ ဘ၀ကေန ဒီလိုမ်ိဳး ေစ်းေရာင္းရတဲ့ ဘ၀တခုနဲ႔ ျဖတ္သန္းဖို႔ ဘယ္လိုစိတ္ကူး ရခဲ့တာလဲ။ အရင္ကတည္းက စိတ္ကူးထားခဲ့တာလား။

ေျဖ။     ။ ေျပာင္းသြားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဒီလိုပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္က အနားေပးလိုက္တယ္ ဆိုေတာ့ နားလိုက္တာေပါ့။ နားခ်ိန္မွာ ေအးေအးေဆးေဆး နားခ်င္ေပမယ္လို႔ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ လုပ္လက္စ ဒီဆိုင္လုပ္ငန္းႀကီးရွိေတာ့ ကိုယ္က တေယာက္တည္းကို လႊတ္ရုန္းလို႔ မရဘူး။ မရတဲ့အခါ သူ႔အလုပ္ကို ေထာင့္ေပါင္းစံု ဟာတဲ့ ေနရာေတြမွာ လိုက္ျဖည့္ၿပီး လုပ္ေပးတာေပါ့။ စားပြဲထိုး ၅ ေယာက္လိုရင္ အဲဒီေနရာကို ငါရေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုး ဗုန္းဗုန္းလဲသြားတဲ့ အထိေပါ့။ တခ်ိန္တုန္းက ႏိုင္ငံ့ တာ၀န္ေတြ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ အခ်ိန္တုန္းကလို မိသားစုနဲ႔ေနလည္း မိသားစု တာ၀န္ ေက်ရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာ။ အမ်ိဳးသမီးကလည္း ကိုယ္မပါဘဲ တေယာက္တည္း ပင္ပန္းေနခဲ့ရတာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ရွိၿပီ။ ကိုယ္က အခု ဝင္လုပ္တာ လပိုင္းပဲ ရွိေသးတယ္။

ေမး။     ။ ႏိုင္ငံတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္တာနဲ႔ မိသားစုတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္တာ ဘယ္ဟာပိုခက္ခဲလဲ။

ေျဖ။     ။ ဒါကေတာ့ ရိုးစင္းတာေပါ့။ ဒါက ခက္ခဲေပမယ့္ ေခါင္းမသံုးရဘူးေပါ့။ ဘာလို႔လဲ ဆိုရင္ အဆင့္နိမ့္တာကိုး။ တပ္တာ၀န္ ကေတာ့ ဒီထက္ အဆင့္ျမင့္တာေပါ့။ တပ္မွာလည္း အျမင့္ဆံုးေပါ့ တပ္မေတာ္ စစ္ေဆးေရး အရာရွိခ်ဳပ္ လုပ္ခဲ့တာကိုး။ တပ္တာ၀န္ကေတာ့ ႀကီးတာေပါ့။ ႀကီးေတာ့ ဦးေဏွာက္စားရတာေပါ့။ ဒီဟာကေတာ့ ရိုးစင္းတဲ့ ဘ၀ေလးပါ။

ေမး။     ။ ဒီဘ၀ကိုေကာ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ရဲ႕လား။

ေျဖ။     ။ ေက်နပ္တာေပါ့။ ႀကိဳက္လို႔ပဲ အခု ျဖတ္သန္းတာေပါ့။ အခုက ၀တၱရား ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ေစတနာနဲ႔ လုပ္တာေပါ့။ ဒီမွာ အေသးစိတ္ကအစ ကိုယ္တိုင္လုပ္တယ္။ ထန္းလ်က္ ထည့္တာကအစ ေသခ်ာထည့္တယ္။ စားပြဲကအစ ဝင္သုတ္တယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ျဖတ္သန္းရတာက ဘာပဲေျပာေျပာ ေစတနာနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ေနတာမို႔ စိတ္ခ်မ္းသာ ေနရတာေပါ့။

ေမး။     ။ ေအာက္ေျခသိမ္း အလုပ္ကို လုပ္ေဆာင္ေတာ့ အရင္ဘ၀နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ကြာဟသြားၿပီ။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အခက္အခဲ မရွိဘူးလား။

ေျဖ။     ။ ေျပာရရင္ ဒီမွာ ခဏခဏ တပည့္ေတြ လာစားတယ္။ ေနာက္ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ လာစားတယ္။ တခါတေလ တပည့္၀ိုင္းေတြကို သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ေပးရင္ သူတို႔က မစားရဲေတာ့ဘူး။ ကိုယ္က ေျပာရတယ္၊ ငါ ဘာမွ မဟုတ္ဘူးလို႔။ ဒီမွာက အေ၀းေျပး ကားေတြက ၁ နာရီျခား၊ ၂ နာရီျခား လာတာဆိုေတာ့ အားခ်ိန္မရွိဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ ငါသိတဲ့လူ ပါမွာပဲ ဆိုတဲ့စိတ္မ်ိဳး မရွိဘူး။ ငါ့အလုပ္ ငါလုပ္တယ္၊ ေနာက္ ဒီအေပၚမွာလည္း ဘာခံစားခ်က္မွ မရွိပါဘူး။

ေမး။     ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္ အေနနဲ႔ ျဖတ္သန္းရခ်ိန္နဲ႔ ဦးလြန္းေမာင္အေနနဲ႔ ျဖတ္သန္းရခ်ိန္ ဒီမွာ ႀကံဳလာတဲ့ လူေတြရဲ႕ ဆက္ဆံမႈ ဘယ္လိုကြာျခားလဲ။

ေျဖ။     ။ ကြာတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ ကြာတယ္။ ကိုယ့္ကို သိသူကေတာ့ အရင္က ဆက္ဆံမႈအတိုင္းပဲ ရွိပါတယ္။ လာတဲ့သူ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ့္ကို သာမန္ေစ်းသည္ အေနနဲ႔ ဆက္ဆံတာေတြ ရွိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို မာနခ်ႏိုင္လို႔ ေတာ္တာ။ ေတာ္ေတာ္ကို မာနခ်ရတယ္။ တခါကဆို မႏၱလာမင္း ဒရိုင္ဘာက ဆိုင္ေရွ႕မွာ တိုးရစ္ကား လာရပ္ထားတာကို တဘက္ကို ေရႊ႕ဖို႔ မေျပာလို႔ ကားမရွင္းထားရ ေကာင္းလားဆိုၿပီး ရန္လာေတြ႔တယ္။ ေစာ္ကားခံရတာေတြ အရမ္းမ်ားတယ္။ ေတာ္ေတာ္ သည္းခံရတယ္။ ဟိုးတခ်ိန္တုန္းက လုပ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔၊ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္တို႔ ဒါေတြကို အကုန္ကုန္ေမ့လိုက္ေတာ့မယ္။ ငါ အခု ေစ်းသည္၊ ဒီလိုကို မနည္း ခံယူရတယ္။ ဒီထက္ဆိုးတဲ့ ေစာ္ကားမႈေတြေတာင္ ရွိပါတယ္။ တခါတေလ ကိုယ့္ကို ကၽြန္တေယာက္လို ေငါက္ငမ္း သြားတာမ်ိဳးေတြေတာင္ ရွိတယ္။

ေမး။     ။ ႏွစ္ ၄၀ ေက်ာ္ တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ စစ္တပ္ရဲ႕ ၾသဇာရွိတဲ့ လူေတြထဲမွာ တေယာက္ အပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ လက္ရွိ အေျခအေနကို လက္ခံဖို႔ လြယ္ကူခဲ့ရဲ႕လား။

ေျဖ။     ။ ခက္တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ခက္ခဲတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ခႏၱီပါရမီ ရွိခဲ့တယ္လို႔ ေျပာရမွာပါ။ ေနာက္တခုက ဘ၀လည္း မေမ့ခဲ့တာပါမယ္။ ေနာက္ မာနကေတာ့ ထားလို႔ေတာ့ မရဘူးေပါ့။ မာနကို ဘယ္မွာမွ မထားခ်င္တာ။ ကိုယ္လည္း ဆင္းရဲတဲ့ ဘ၀ကေန တက္လာခဲ့တယ္။ အေဖေကာ အေမေကာက ရွမ္းေတြ၊ ျမန္မာစကား မတတ္ဘူး၊ ကိုယ္လည္း ရွမ္းစကားပဲ တတ္ခဲ့တာ၊ ဒီလိုဘ၀ကေန ကိုယ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္လာခဲ့တာ။ ေအာက္သက္ ေက်ခဲ့တဲ့ လူတေယာက္ပါ။ ေနာက္ ဒီဘ၀ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ခဲ့ဘူး။ ရာထူး ႀကီးခဲ့ေပမယ့္ သိပ္ၿပီး မက္မက္ေမာေမာ မရွိခဲ့ေတာ့ ခံသာပါတယ္။ အရင္က ဘ၀ကို သိပ္တြယ္တာ တပ္မက္ေနတဲ့သူ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ခံသာမလဲ။

ေမး။     ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဘ၀မွာ ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ရွားပါးမႈနဲ႔ အခု လက္ရွိဘ၀ အခ်ိန္ရွားပါးမႈ ဘယ္ဟာက ပိုၿပီး ေက်နပ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္လို႔ ထင္လဲ။

ေျဖ။     ။ ေျပာရရင္ အခုအခ်ိန္က လူပင္ပန္းတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဘ၀က်ေတာ့ ပိုတည္ၿငိမ္တာေပါ့။ လူႀကီးဆိုေတာ့ေလ။ ကိုယ္က ေအာက္က ကေလးေတြ တင္လာတဲ့ စာရင္းကို ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ မွန္မမွန္ စစ္ၿပီး လက္မွတ္ထိုးရတာ။ ကိုယ့္ထက္ ကေလးေတြက ပိုအလုပ္မ်ားတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ဂုဏ္ယူမေျပာဘူး။ ကိုယ္ တခြန္းခိုင္းရင္ သူတို႔မွာ အလုပ္ေတြရႈပ္ရၿပီ။ တာ၀န္ႀကီးေပမယ့္လို႔ အဆံုးအျဖတ္ ေပးတဲ့အခါပဲ တာ၀န္ယူရေတာ့ အဆံုးအျဖတ္ မမွားဖို႔ဘဲ။ ဒီမွာက်ေတာ့ ဒီလို မဟုတ္ဘူးေလ။ တကယ့္ကို အခ်ိန္ရွားတာ။

ေမး။     ။ အနားေပးခံရတဲ့ အေပၚမွာ ဘယ္လိုေၾကာင့္ အေပးခံခဲ့ရတာလဲ။ အျပင္မွ သတင္းေတြ မ်ိဳးစံုထြက္ေနေတာ့ ကာယကံရွင္ကပဲ အမွန္တရားတခု ေျပာေပးပါလား။

ေျဖ။     ။ ဒီကိစၥေတြကို ျပန္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေစတနာအမွားေပါ့။ တခ်ိဳ႕ေသာ သူေတြက ကိုယ့္ေစတနာကို ကိုယ္က်ိဳး သံုးခဲ့ၾကေတာ့ ကိုယ္က ခံရတာေပါ့။ ဒီအေပၚ အာဃာတ မထားဘူး။ သမၼတ ဘက္က ၾကည့္ေတာ့ မွန္တာေပါ့။ ကိုယ္စစ္ခဲ့တဲ့ စာရင္းေတြကို လႊတ္ေတာ္က တဂ်ီဂ်ီ ေတာင္းခဲ့တယ္။ ဒါေတြက စစ္ၿပီးသားေတြပဲေလ။ လႊတ္ေတာ္ ကလည္း ေပၚလာခါစ ဆိုေတာ့ အလုပ္ကမရွိဘူး။ ဒီစာရင္းေတြ ရမွ ေငြစာရင္း ေကာ္မတီက အလုပ္လုပ္ရမွာ။ ဒီေတာ့ စစ္ၿပီးသားေတြ ေပးလိုက္တယ္။ ဒါကို အစည္းအေ၀းမွာ အသံုးခ်ရမွာကို လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ျဖန္႔လိုက္တယ္။ ကိုယ္က အဲဒီအခ်ိန္ အိႏၵိယေရာက္ေနတာ။ ျပန္ေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း တင္ေအာင္ျမင့္ဦးက ဘတ္ဂ်က္ကိစၥ ၀ိုင္းကူေပးဆိုလို႔ ကူညီေပးေနတာ၊ ဘာမွမသိလိုက္ရဘူး။ ေနာက္ေက်ာ ဓားနဲ႔ အထိုးခံခဲ့ရတာေပါ့။

ေမး။     ။ ဒီစာရင္းေတြက အစိုးရ ထိပ္ပိုင္းတာဝန္ရွိသူေတြကို ေတာ္ေတာ္ေလး တုန္လႈပ္သြားေစတဲ့ စာရင္းေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ဒါေတြေၾကာင့္ အေျပာင္းအလဲတခ်ိဳ႕ ျဖစ္ခဲ့တယ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္လား။

ေျဖ။     ။ တပ္မေတာ္ တုန္းကလည္း ေငြစာရင္းကြာတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ တပ္မေတာ္ စစ္ေဆးေရး အရာရွိလည္း လုပ္ခဲ့တာကိုး။ ႏိုင္ငံေတာ္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ဆိုတာ တပ္မေတာ္ ေအာက္မွာ လုုပ္ခဲ့ရတာကိုး။ အမုန္းခံၿပီး ၀န္ႀကီးေတြကို တြယ္ခဲ့ရတာ။ ျပည္သူေတြ မသိခဲ့ဘူး။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ၀န္ႀကီး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကေတာ့ ၀မ္းသာမွာပါ။ ဘာေၾကာင့္ဆို ကိုယ့္ကို ေတာ္ေတာ္ မုန္းၾကတာ။ ကိုယ္တြယ္ခဲ့တာ မနည္းဘူး။ စကားမေျပာတဲ့ ၀န္ႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ လက္ရွိ ေနျပည္ေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တို႔၊ သတၳဳတြင္းကတို႔ ဆိုရင္ စကားေတာင္ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။

ေမး။     ။ ဦးလြန္းေမာင္ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို မွန္လြန္းလို႔ ရြာျပင္အထုတ္ခံရတဲ့ အျဖစ္တခုလို႔ ျမင္မိလား။ အျပင္မွာ တခ်ိဳ႕က အဲဒီလုိပဲ ေျပာေနၾကလို႔ပါ။

ေျဖ။     ။ ကိုယ္မွန္တယ္လို႔ မေျပာပါဘူး။ ယူေသာ္ ရ၏ေပါ့။ မွန္တယ္လည္း မေျပာဘူး၊ မွားတယ္လည္း မေျပာဘူး။ သံုးသပ္သူ အေပၚမွာပဲ မူတည္တာေပါ့။ ပထမေတာ့ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ နားခ်ိန္တန္လို႔ နားရတာ လို႔ပဲ ေတြးတယ္။ ဒီအေပၚ ဘာမွ စိတ္ထဲမထားေတာ့ဘူး။ မွန္တယ္ထင္ၿပီး လုပ္ခဲ့လည္း တဘက္က ကိုယ့္ကိုမငဲ့ေတာ့ ဘာမွ မေျပာလိုပါဘူး။ အဓိက မငဲ့ခဲ့သူကေတာ့ သူရ ဦးေရႊမန္းေပါ့။ သူက ကိုယ့္ေနာက္ေက်ာ ဓားနဲ႔ ထိုးခဲ့သူေပါ့။ သူနဲ႔က ဟိုးငယ္ငယ္ ကတည္းက၊ ဗိုလ္ေလာင္းထဲက သူက ၁၁၊ ကိုယ္က ၁၂။ မိုးေကာင္းမွာလည္း အတူတူ တာ၀န္က်ခဲ့တာ။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္ျမင္တာက သူတို႔မွာ အာဏာအတြက္ ဆႏၵရွိေနေသးတယ္၊ ကိုယ္ကေတာ့ မရွိေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုေနႏိုင္တာေပါ့။

ေမး။     ။ အခု အျဖစ္အပ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သမၼတ အေပၚမွာေကာ ဘယ္လိုျမင္လဲ။

ေျဖ။     ။ သူနားလည္ ပါလိမ့္မယ္ေလ၊ သူ႔အပိုင္းေတာ့ သိပ္မေျပာလိုပါဘူး။ သူလုပ္သင့္တယ္ ထင္လို႔ လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ဘာမွ မေျပာလိုေတာ့ပါဘူး။

ေမး။     ။ ေနာက္လာမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲက်ရင္ေကာ ပံုစံတခုအေနနဲ႔ ၀င္လာဖို႔ရွိေသးလား။ ပါတီႏုိင္ငံေရး လုပ္ဦးမလား။

ေျဖ။     ။ မရွိဘူး။ စထြက္လာခဲ့ ကတည္းက စစ္စြပ္က်ယ္ေတာင္ မ၀တ္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတာ။ တိုက္ပံုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မ၀တ္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။ အလုပ္လုပ္ေတာ့ စြပ္က်ယ္အျဖဴက အေပေတ မခံလို႔ စစ္စြပ္က်ယ္ ၀တ္ျဖစ္တာ၊ ႏို႔မို႔ဆို ၀တ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။

ေမး။     ။ စစ္သား တေယာက္ဘ၀ကို စိတ္နာခဲ့လို႔လား။

ေျဖ။     ။ မရွိဘူး။ စိတ္လည္းမနာဘူး။ တခါတေလ စိတ္နာစရာေတြ ရွိခဲ့လည္း ခ်က္ခ်င္း ေဖ်ာက္ပစ္တယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ခဲ့တာ ၀ဋ္ရွိလို႔ေပါ့။ ဘာမွ မေျပာလိုပါဘူး။ သတင္းမွာ ပါလာမွ ကိုယ္ပါတယ္ သိတာ။ ႀကိဳလည္း မသိခဲ့ဘူး။

ေမး။     ။ ေနာက္ဆံုးေမးခြန္း အေနနဲ႔ လက္ရွိေျပာင္းလဲလာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအေပၚ ဘယ္လိုျမင္မိပါသလဲ။

ေျဖ။     ။ အေကာင္း ျမင္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ဘက္ကို ဦးတည္တယ္လို႔ပဲ ျမင္တယ္။

ဧရာ၀တီ
ဦးလြန္းေမာင္ကို ၎၏ ေအာင္ျပည့္စံု ထမင္းဆုိင္ေကာင္တာတြင္ ထိုင္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု – ေဂ်ပိုင္ / ဧရာဝတီ)












ဧရာ၀တီ
ဦးလြန္းေမာင္ကို ၎၏ ေအာင္ျပည့္စံု ထမင္းဆုိင္ေကာင္တာတြင္ ထိုင္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု – ေဂ်ပိုင္ / ဧရာဝတီ)

“ေနာက္ေက်ာ ဓားနဲ႔ အထိုးခံခဲ့ရတာ”
Monday, May 20, 2013

၉ ႏွစ္တာမွ် ႏိုင္ငံေတာ္ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္၊ ျပည္ေထာင္စု စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ၿပီး ယခုလက္ရွိ မြန္ျပည္နယ္ ဘီးလင္းၿမိဳ႕အဝင္တြင္ ေအာင္ျပည့္စံု အမည္ရွိ ထမင္းဆိုင္ကို ဦးစီးဖြင့္လွစ္ လုပ္ကိုင္ေနသည့္ အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ လြန္းေမာင္ (ယခု ဦးလြန္းေမာင္) ၏ ျပည္ေထာင္စု စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ တာ၀န္မွ အနားေပးခံခဲ့ရေသာ ျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဧရာဝတီ သတင္းေထာက္ ေမခက သြားေရာက္ေတြ႕ဆံု ေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။

ေမး။ ။ လက္ရွိေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ ဘ၀က ဦးလြန္းေမာင္အတြက္ အံ၀င္ခြင္က်တဲ့ ဘ၀တခုလို႔ ေျပာလို႔ရပါသလား။

ေျဖ။ ။ က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆင္းရဲခဲ့တဲ့ မိသားစုက ဆင္းသက္လာသူပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ငယ္ငယ္က ဘ၀ ၾကမ္းသေလာက္ မၾကမ္းပါဘူး၊ ေပ်ာ္ပါတယ္။ အံ၀င္ခြင္က် ရွိတယ္ဆိုတာထက္ လူတိုင္းက သူရတဲ့ ဘ၀မွာ ေနေပ်ာ္ေနဖို႔ လိုပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ဒီအလုပ္အတြက္ အခ်ိန္ေတာင္ မေလာက္ပါဘူး။

ေမး။ ။ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ တေယာက္ ဘ၀ကေန ဒီလိုမ်ိဳး ေစ်းေရာင္းရတဲ့ ဘ၀တခုနဲ႔ ျဖတ္သန္းဖို႔ ဘယ္လိုစိတ္ကူး ရခဲ့တာလဲ။ အရင္ကတည္းက စိတ္ကူးထားခဲ့တာလား။

ေျဖ။ ။ ေျပာင္းသြားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဒီလိုပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္က အနားေပးလိုက္တယ္ ဆိုေတာ့ နားလိုက္တာေပါ့။ နားခ်ိန္မွာ ေအးေအးေဆးေဆး နားခ်င္ေပမယ္လို႔ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ လုပ္လက္စ

ဓာတ္ဆီဆိုင္ႀကီးေတြ ဆီခ်ိန္မျပည့္လို႕ ဆီဆိုင္ေတြ (၃) လပိတ္ရမယ္


(ဘယ္ဆိုင္မွာထည့္မလဲ .... ေအာက္တိန္း) သတင္းစာထဲမွာ ဓာတ္ဆီဆိုင္ႀကီးေတြ ဆီခ်ိန္မျပည့္လို႕ ဆီဆိုင္ေတြ (၃) လပိတ္ရမယ္ ဆိုတဲ့သတင္းေတြဖတ္ျပီးကတည္း ဒီအေႀကာင္းေလးကို ေရးခ်င္ေနခဲ့တာပါ။ ေနာက္ျပီး ကား၀ပ္ေရွာ့တစ္ခုကို ေရာက္သြားေတာ့
ေအာက္တိန္းဆီေတြ မသန္ ့လို ့ ကားအသစ္စက္စက္ေတြကို ဆီလိုင္းေတြေဆးရ၊ ပလပ္ေတြလဲရ
နဲ ့ကားတိုင္းနီးပါး ေန ့စဥ္လိုလိုရွိေနတယ္လို ့ဦးေက်ာ္ျမင့္၀ပ္ေရွာ့ကေျပာလာတယ္။ ဒီမွာေရာင္းေန
တဲ့ ဆီဆိုင္ႀကီးေတြမွာ ဆီမျပည့္ယံုတင္မကေတာ့ဘူး၊ ဆီဂရိတ္မျပည့္၊ ဆီမသန္ ့တဲ့ ေရာဂါပါ ၀င္
ေရာက္ေနျပီဆိုတာ သတိျပဳမိေတာ့တယ္။ ဓာတ္ဆီမွာဆိုရင္ MS, 90, Octane, 95, 97 ဆီေတြ ဂရိတ္ျပည့္ပါတယ္လို ့ဘယ္လိုစစ္မလဲ၊ ဒီဇယ္မွာဆိုရင္ ရုိးရိုး နဲ ့ ပရီမီယံဒီဇယ္ မွန္ကန္ပါတယ္လို ့ ဘယ္လိုေျပာႀကမလဲ၊ ဘယ္ဆိုင္မွာ ေရြးထည့္မလဲလို ့ စဥ္းစားခန္းဖြင့္ရေတာ့ပါတယ္။
ေယဘူယ်အားျဖင့္ စစ္ေဆးႀကည့္မယ္ဆိုျပီး က်ေနာ့္မိတ္ေဆြႀကီး ဦးခင္ေမာင္၀င္း (UD) က ဇာတ္လမ္းစလာပါတယ္။ စစ္ေဆးတဲ့ ကိရိယာေတြမပါဘဲ ရိုးရိုးေလးစစ္ႀကည့္မယ္၊ ဓာတ္ဆီဆိုတာ
ေပါက္ကြဲမွဳအား (သို ့တည္းမဟုတ္) ေပ်ာ္၀င္မွဳအားေကာင္းရမယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို အေျခခံျပီး မႏၱေလးျမိဳ႕ေပၚက စက္သံုးဆိုင္ႀကီး (၄) ဆိုင္ကေန ေအာက္တိန္းတစ္လီတာစီကို သူ ့ဆိုင္နာမည္နဲ ့သူမွတ္သားျပီး တပည့္တစ္ေယာက္ကို ၀ယ္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဖန္ခြက္ (၄) ခြက္မွာ ဆိုင္နာမည္နဲ့အတူ ေအာက္တိန္းဆီေတြကို ပမာဏတူထည့္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ တစ္လက္မပါတ္လည္ရွိတဲ့ ေဖာ့တုံးေလး (၄) ခုကို ေအာက္တိန္းခြက္တစ္ခြက္အတြင္းကို ျပိဳင္တူထည့္ျပီး ဘယ္ႏွစ္စကၠန္ ့မွာေပ်ာ္၀င္တယ္ဆိုတာ
ကို စမ္းသပ္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ ၇ စကၠန္ ့နဲ့ ေဖာ့တုံးက ေပ်ာ္၀င္သြားတာရွိသလို၊ ၁၀ စကၠန္ ့၊ ၁၂ စကၠန္ ့အျပင္ ၁၅ စကၠန္ ့အထိ အိပဲ့ပဲ့နဲ ့မေပ်ာ္ခ်င့္ေပ်ာ္ခ်င္ ေဖာ့တုံးေတာင္ရွိေနေသးတယ္။ ဒီေတာ့ ဘယ္ဆိုင္က ဘယ္လိုရွိတယ္ဆိုတာ အဲဒီမွာ အႀကမ္းျဗင္း ေကာက္ခ်က္ခ်လို ့ရပါျပီ။ တစ္ခုေတာ့ ဆိုင္ေတြအေနနဲ ့ေျပာႏိုင္တာက ေအာက္တိန္းသြင္းတဲ့ ႏိုင္ငံမတူလို ့ေျပာပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ေျပာေျပာ ကမၻာမွာ ဒါကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ ဒီဂရီဆိုတာ စံခ်ိန္စံညႊန္းအတိအက်ရွိ ျပီးသားပါ။ ေအာက္တိန္းအားလံုးသည္ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာထည့္ထည့္ ဒီ ဂရိတ္မွာရွိေနရမွာပါ။ ေအာက္တိန္းကို ရိုးရိုးဆီေရာတယ္၊ ဒီဇယ္ေရာတယ္လို ့မဆြတ္စြဲခ်င္ပါဘူး။ သက္ဆိုင္ရာက ဆီဆိုင္ေတြကို ဆီခ်ိန္ျပည့္မျပည့္အျပင္ ဆီဂရိတ္ကိုပါထည့္သြင္း စစ္ေဆးေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါမွ မလိုအပ္ဘဲ ကားေတြ အင္ဂ်င္က်တာ၊ ပလပ္လဲရတာ၊ လမ္းခရီးမွာ
ဒုကၡေရာက္တာကုိ ကာကြယ္ရင္း သမာသမတ္က်တဲ့ ဆီဆိုင္ေတြျဖစ္လာေစခ်င္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းလုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ့ဆီဆိုင္ေတြကို စားသံုးသူေတြက ယံုႀကည္မွဳမယ့္ရင္ျဖင့္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ဆိုရင္ ျပည္ပေရနံကုမၥဏီႀကီးေတြကေန PTT တို ့ SHELLS တို ့တိုက္ရိုက္လာဖြင့္ရင္ ေစ်းကြက္အရ ယွဥ္ျပိဳင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေလာေလာဆယ္ ရိုးရွင္းတဲ့ စမ္းသပ္ခ်က္မ်ားအရ ေအာက္တိန္းကို ဘယ္ဆိုင္ကထည့္သင့္ပါသလဲလို ့ေမးရင္ က်ေနာ္တို ့လိုပဲ ဆီ (၄) ပုလင္းကို ဆိုင္ (၄) ဆိုင္ကေန၀ယ္၊ ျပီးရင္ ေဖာ့တံုး (၄) တံုးနဲ ့စမ္း၊ အျမန္ဆံုး ေပ်ာ္၀င္သြားတဲ့ ဆိုင္ကေန ဆီထည့္ပါလို ့ ......
(ဘယ္ဆိုင္မွာထည့္မလဲ .... ေအာက္တိန္း) သတင္းစာထဲမွာ ဓာတ္ဆီဆိုင္ႀကီးေတြ ဆီခ်ိန္မျပည့္လို႕ ဆီဆိုင္ေတြ (၃) လပိတ္ရမယ္ ဆိုတဲ့သတင္းေတြဖတ္ျပီးကတည္း ဒီအေႀကာင္းေလးကို ေရးခ်င္ေနခဲ့တာပါ။ ေနာက္ျပီး ကား၀ပ္ေရွာ့တစ္ခုကို ေရာက္သြားေတာ့
ေအာက္တိန္းဆီေတြ မသန္ ့လို ့ ကားအသစ္စက္စက္ေတြကို ဆီလိုင္းေတြေဆးရ၊ ပလပ္ေတြလဲရ
နဲ ့ကားတိုင္းနီးပါး ေန ့စဥ္လိုလိုရွိေနတယ္လို ့ဦးေက်ာ္ျမင့္၀ပ္ေရွာ့ကေျပာလာတယ္။ ဒီမွာေရာင္းေန
တဲ့ ဆီဆိုင္ႀကီးေတြမွာ ဆီမျပည့္ယံုတင္မကေတာ့ဘူး၊ ဆီဂရိတ္မျပည့္၊ ဆီမသန္ ့တဲ့ ေရာဂါပါ ၀င္
ေရာက္ေနျပီဆိုတာ သတိျပဳမိေတာ့တယ္။ ဓာတ္ဆီမွာဆိုရင္ MS, 90, Octane, 95, 97 ဆီေတြ ဂရိတ္ျပည့္ပါတယ္လို ့ဘယ္လိုစစ္မလဲ၊ ဒီဇယ္မွာဆိုရင္ ရုိးရိုး နဲ ့ ပရီမီယံဒီဇယ္ မွန္ကန္ပါတယ္လို ့ ဘယ္လိုေျပာႀကမလဲ၊ ဘယ္ဆိုင္မွာ ေရြးထည့္မလဲလို ့ စဥ္းစားခန္းဖြင့္ရေတာ့ပါတယ္။
ေယဘူယ်အားျဖင့္ စစ္ေဆးႀကည့္မယ္ဆိုျပီး က်ေနာ့္မိတ္ေဆြႀကီး ဦးခင္ေမာင္၀င္း (UD) က ဇာတ္လမ္းစလာပါတယ္။ စစ္ေဆးတဲ့ ကိရိယာေတြမပါဘဲ ရိုးရိုးေလးစစ္ႀကည့္မယ္၊ ဓာတ္ဆီဆိုတာ
ေပါက္ကြဲမွဳအား (သို ့တည္းမဟုတ္) ေပ်ာ္၀င္မွဳအားေကာင္းရမယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို အေျခခံျပီး မႏၱေလးျမိဳ႕ေပၚက စက္သံုးဆိုင္ႀကီး (၄) ဆိုင္ကေန ေအာက္တိန္းတစ္လီတာစီကို သူ ့ဆိုင္နာမည္နဲ ့သူမွတ္သားျပီး တပည့္တစ္ေယာက္ကို ၀ယ္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဖန္ခြက္ (၄) ခြက္မွာ

တင္ၿပီးေသာ ပုိ ့စ္မ်ားကို ေအာက္တြင္ Click ႏွိပ္ၿပီးဖတ္ရွဳန္ုိင္ပါသည္။